danışdıq, Allah sonunu xeyr etsin.
....Şəbnəmin gözləri yol çəkdikdə Aynur əlavə edib:
-sən mənə ən başdan danış niyə ayrıldınız?
-danışmışdım da, biz bir-birimizi yeni tanıyanda
-onda dərinliyi ilə danışmamışdın ki və sən heç imkan vermirdin ki,ağzımı açıb Asimdən bir şey deyim
-ikimizdə də günah oldu,mən səhvimi anlayıram
-quzum, deyirsən ki, o da peşmandır,üzr istəyir bəs niyə barışmırsan?
-çünki qorxuram, bağışlayacam mütləq bir şey olacaq, yenə məni incidəcək
- sən belə fikirləşsən təbii ki bir şey olar da. O fikir sənin ağlına taxılıb ki, yenə məni incidəcək
-nə isə. Biz ayrılmazdan qabaq aramız çox pis idi, mənim sinif yoldaşım Elçin , o da məni sevirdi, hətta Asimlə də söz-söhbəti olmuşdu . Asimlə aramız pis olduğu zaman nə qədər zəng edirdi cavab vermirdim, mesajlarına cavab yazmırdım,onun da , beyni qızıb qalxıb bizə gəlmişdi və o an Elçin də bizə gəlmişdi mənə oxuduğum roman vardı o kitapı gətirmişdi. Qapıdan elə kitapı verdi sonra hal-əhval tutdu və bu zaman Asim gəldi. Məni onunla danışıb gülən görəndə elə bildim onu da öldürəcək ,məni də. Qorxudan necə əsirdim. Elçin də dərhal çıxıb getdi. Asim gəlib dedi ki,gir içəri səsimi burda yüksəltmək isdəmirəm . İçəri girib necə qışqıraraq -demək ona görə telefonu götürmürdün, cavab vermirdin burda onunla gülərək danışırdın. Mən də özümü haqlı çıxarmağa çalışdım, lap hirsləndi, mən də dayana bilməyib dedim ki, sənin atan kimi xəyanət etməmişəm. Bilmirəm ağzımdan necə çıxdı, o da yerindəcə donub qaldı, dedi bu qədər bəhanələrlə məndən qaçırsan, ayrılaq, mən özümü alçaltmamaq üçün qapının yolunu göstərib -ayrılaq,daha yaxşı,buyur yol sənindir dedikdə necə üzümə baxırdı,o baxışlarını heç unuda bilmirəm -demək sevgin saxta imiş deyib çıxdı getdi. Sonra bir-birimizdən xəbər tutmadıq, o məni axtarmağa başladı . Sonra mən kirayə qaldığım evi dəyişdim,nömrəni falan hamsını dəyişdim. Hər zaman gəlib universitetin həyətindən izləyirdi məni, sonra ora da gəlmədi. Ondan sonra mən onu axtarırdım, bəzən evinə