9'da gedir.
...Asim cəld maşına yaxınlaşıb sükan arxasına keçib maşını sürüb gedir. 15 dəqiqə sonra binaya yaxınlaşıb maşından endikdə öz-özünə:
-indi düşdün əlimə Şəbnəm, əlimdən qaçışın yoxdur.
...Binaya daxil olub liftlə yuxarı qalxarkən Şəbnəm də evdə bəzənib-düzənib bir az sonra gedəcəkdi. Qapı döyülərkən əlindəki pomadanı dodaqlarından uzaqlaşdıraraq təəccüblə:
-görəsən kimdir? Bəlkə də Aynurdur,nəsə unudub.
...Şəbnəm qapıya gedib -nə oldu Aynur,nə unutmusan deyib qapını açdıqda Asimi görüb yerindəcə donub qalır. Çox keçmədən özünü ələ alıb:
-nə işin var burda?
-sənin də sabaxın xeyir
- dedim ki,burda nə işin var?
-sağ ol yaxşıyam mən də.
...Şəbnəm gülümsəmək istəyərkən son anda özünü saxlayıb:
-evdə heç kəs yoxdur, tək olmağımız düzgün deyil.
...Asim içəri girib qapını bağladıqda gülümsəyərək:
-yad insan deyiləm ki, illərimiz birlikdə keçib.
-dediyin kimi "keçib" indi keçmir...
-keçəcək
-keçməyəcək.
...Şəbnəm üzünü çevirdikdə Asim onu qolundan tutub özünə çəkib uzun-uzun baxdıqda Şəbnəmin ürəyi sanki ağzında döyünürdü. Asim onun qulaqına pıçıldayaraq:
-ürəyinin döyüntüsünü burdan eşidirəm...
-normaldır,hər insan kimi mənim də ürəyim döyünür.
...Asim onun üzünü oxşayaraq:
-Sən mənim arzularımdan keçən..Bir ömrün nəğməsi...
...Şəbnəm onun qarşısında susub dayanarkən Asim əlavə edib:
-deyirsən unut məni, mən səni unutmaq üçün sevməmişəm ki, unutmaq o qədər asandırsa, birinci sən unut məni. Özümü unudaram,ancaq sən səni unutmağımı unut. Mən səni bir ailə,yuva qurmaq üçün sevmişəm. Unutmaq üçün yox.
...Asimin bu sözləri Şəbnəmə çox təsir etmişdi, çox toxunmuşdu. Ürəyində dediklərini dilinə gətirməyə cürət edə bilmirdi,cəsarəti çatmırdı... Heçnə demədikdə içəri otağa gedib balkona keçib dərindən nəfəs aldıqda Asim də onun yanına gəlir. Şəbnəm:
- dərsə gecikəcəm
-sözün elə budur?
-hə
...Asim otağdan çıxarkən:
-bu burda bitmədi Şəbnəm... Deyib gedərkən bir az keçmədən yenə qapı döyülür. Asimin gəldiyini fikirləşərkən qəlbində