ə sevinc yaranır. Gedib qapını açarkən Aynurun ailəsini görərkən gülərək:
-Çinarə xala,Rəsul əmi, xoş gəlmisiniz

-xoş gördük qızım. Deyəsən elə qapıda bizi gözləyirdin.
...Şəbnəm gülərək:
-sizi gözləyirdik elə dünəndən. Elə bilirdik günorta gələcəksiniz
-hə, amma vaxt dəyişdi. Aynur hardadır? İşdədir yəgin
-aha saat 8'ə qalmış gedib. Buyrun keçin siz.
...Çinarə xanım:
- sən də dərsə gedirsən deyəsən?
-bəli, bir azdan çıxacam.
-hə, get qızım. Aynurdan ötrü çox darıxmışam. Nə zamandandır görmürük onu.
-o da sizin üçün çox darıxmışdı..
...Aynurun birincə dərsi bitdikdə koridora çıxıb gəzdikdə kənardan səs eşitdikdə yaxınlaşıb Kəmaləni gördükdə istəmədən də olsa onun dediklərinə şahid olur. Kəmalə tərəddüdlər içində rəfiqəsi Nərminə:
- Ramala istədiyim kimi yaxınlaşa bilmirəm, həmən dəqiqə məni şantaj edir.
- o qız yaxşıdır indi?
-nə bilim hansı cəhənnəmdədir. Kaş ordaca ölüb gəbərsəydi.
- ay qız,xəstəsən sən? Ağlın başındadır sənin? Qızla dalaşıb qızı pilləkəndən itələmisən, yazıq başından zərbə alıb, yenə də səsini kəsmirsən
- onu o pilləkəndən itələməklə hələ az etmişəm, başından zərbə alıb da, ölməyib ki. İt ölər, o ölməz. Ramal deyən deyil heçkəsə sadəcə məni qorxuzmaq istəyir. Həm də sən
mənə yenə ağıl dərsi keçmə. Mənim öz ağlım mənə bəsdir.
-düz deyirsən,sənin ağlın elə təkcə sənə bəsdir...Deyib telefonu Kəmalənin üzünə söndürür.
Aynur eşitdikləri qarşısında donub qalmışdı.
Kəmalə geriyə çönüb onu gördükdə ona yaxınlaşıb gözləriylə sanki onu öldürəcəkmiş kimi qəzəblə:
- bu eşitdiyin elə burda qalacaq. Yoxsa sənin başına oyun açaram....
...Kəmalə gözlərinə qan gəlmiş halda qəzəblə ona baxarkən Ramal onları görüb Kəmalənin yenə bir xəta etdiyindən şübhələnib dərhal onlara doğru gedir...

"XOŞBƏXTLİYİMƏ SƏNİN ADINI VERDİM...Yazar: