ancaq uzaqdan bir- birlərini görürdülər. Ya da Fərdi dostlarıyla gəzir-tozur gecələr isə şəhərə axışırdılar. Damla Fərdinin çox içki içdiyini ordan-burdan öyrənmişdi. Və buna da səbəb özündən çox dostlarının olduğunu bilirdi. Ancaq nə qədər desə də bir işə yaramadığını da bilirdi.

Dünya isə Pərvin ilə çox xoşbəxt idi. Pərvin Dünyanın nazı ilə oynayırdı. Qorxurduki incidə onu. Onlar xoşbəxtikən arxalarından iş görən Aydanda var idi. Aydan hər dəqiqə onları ayırmağın yollarını fikirləşirdi. Damla ilə Pərvinin sevgili olduqlarını öyrənəndə Pərvinə zəng edib onunla görüşmək istədiyini demişdi. Pərvində bunu qəbul etmişdi.

Görüşdüklərində Aydan: Sən Dünyanı sevirsən?

Pərvin: Bu sual hardan çıxdı?

Aydan: Pərvin! Cavab ver!

Pərvin: Hə. Sevgiliyik.

Aydan: Nə????? Hələ birdə deyirsən?

Pərvin: Aydan başa düşmürəm səni.

Aydan: Dünyanı sevirdinsə niyə mənə elə yaxınlıq etdin hə?? Niyə mənim hisslərimlə oynadın! Niyə Pərvin?! Utanmadan birdə "hə sevgiliyik!."-deyirsən.

Pərvin: Aydan ……..

Aydan sözünü kəsərək: Nə Aydan hə? Nə Aydan!

Pərvin: Mən heç kimin hissləri ilə oynamamışam! Hə səninlə yaxın idim. Amma dost kimi. Mən hardan bilərdimki sən səhv başa düşəssən?

Aydan: Heyif Pərvin! Heyif sənə verdiyim dəyərə!-deyib ordan uzaqlaşdı. Günah həqiqətən Pərvində idi. Dünyanı qısqandırmaq üçün onunla çox vaxt keçirirdi. Ancaq indi etdiyi hərəkətə peşman olmuşdu. Səhvin özündə olduğunu bilirdi.

Fərdi artıq çox səhvlər edirdi. Damla isə hərşeydən xəbərsiz sadəcə Fərdinin dönüb gələcəyini gözləyirdi. Artıq aradan neçə gün keçmişdi. Damla Fərdiyə bu müddət ərzində zaman vermişdi. Hər şeyi düzəltməsi üçün. Ancaq Fərdidə heç bir dəyişiklik yox idi. Artıq Damlanın səbr kasası dolmuşdu. Bugün Fərdi ilə danışıb hər şeyə son verdiyini deyəcəkdi. Və bu Fərdi üçün gözlənilməz olacaqdı..

Havalar artıq çox isinmişdı. Dünya yuxudan oyanmaq istəmirdi. Anasının təkidləri ilə yuxudan oyanıb duşa girdi. Duşdan çıxıb qara şalvar və qırmızı-qara