Bölüm 13.

• Tibb bacısı davam etdi: Sizə sistemi qoşanda yox idi gül. Sonra yoxlamaq üçün gəldim gülü gördüm. Yəqin sizi bura gətirən qoyub.

• Aygün: Məlumat üçün çox sağolun.-deyib təbəssüm etdi. Telefonu əlinə alıb anasına zəng vurdu.

• Aygün: Alo, ana.

• Anası: Alo, qızım yaxşısan?

Aygün: Ana təlaşlanma amma mən xəstaxanadayam...... Dünya qapıdakı qeydiyyat yerindən Aygünün olduğu otağı soruşub təşəkkür etdi. Liftlə ora qalxdılar. Qapını açıb otağa daxil oldular
Dünya: Aygün.-deyib əlindən tutdu. Çox narahat idi: Yaxşısan? Noldu? Off sənə qulaq asmamalı idim.

Aygün: Dünya dayan. Yaxşıyam mən. Narahat olma.

Damla: Aygün yaxşısan?

Aygün: Qızlar sakit olun. Yaxşıyam mən. Dünya sənin heç bir günahın yoxdu mən istəmədim gəlməməyini.

Dünya: Kim gətirib bura səni?

Aygün: Gizli heyranım.-deyib gülməyə başladı. Olanları onlara danışdı.

Damla: Waaauu! Artıq sənin gizli heyranın yox həmdə super qəhramanındı. Qurtarıcın.-deyib göz vurdu. Aygün elə deyilənlərə gülürdü.

Dünya: Ailənə zəng vurmusan?

Aygün: Hə elə siz qapıdan girməzdən əvvəl vurdum. Off elə pis olduki anam. Telefonda elə ağladıki. Yəqinki elə indicə gələrlər. Bir az söhbətdən sonra Aygünün anası və atası gəlmişdi artıq. Onu xəstəxanadan çıxarıb evə apardılar.

Zaman su kimi axırdı. Artıq həftə sonu gəlmişdi. Gün keçdikcə Damla düşüncələri altında dahada boğulurdu. Artıq nə edəcəyini bilmirdi. Fərdi ilə sonunun harada bitəcəyini bilmirdi. O artıq ilk addımı atmayacağına özünə söz vermişdi. Fərdi ilə 1 həftədən çox idi ki, danışmırdılar. Damla Fərdiyə qarşı nə qədər əsəbi olsada, yenə də çox darıxırdı. Fərdinin niyə hələdə Damlanı arayıb axtarmadığını bilmirdi. Anasının London işi isə Damlanı başqa bir tərəfdən narahat edirdi. Bazar günü olmağından istifadə edərək Damla Dünyaya zəng vurub bir şeylər etməyi təklif etdi. Dünyada bunu gözləyirmiş kimi tez razı oldu. Razılaşdılar 1 saat sonra görüşəcəklərini dedilər. Damla sport stildə geyindi. Dünya da