olmusan.

Dünya: Çirkiniydimki?

Pərvin: Yooxx, mənim Dünyam hər halı ilə gözəldi amma indi bir başqa olmusan. İçəridə cavan oğlan çoxdu?!

Dünya: Pərvin yenə başlama.

Pərvin: Off bircə nişanlansaydıq. Heç kimin sənə baxmağa duxu çatmazdı.

Dünya gülümsünüb: Narahat olma. Mən baxmayandan sonra o qədər baxsınlarki. - Pərvin gülümsündü.

Sonra sözünə davam etdi: Aydanın dayısının oğludu ya xalasının oğludu nədi. O nazir spası. Oda burdadı?

Dünya gülüb: Yox, gəlmiyib. - 2 dəqiqə söhbətləşdikdən sonra Pərvin Dünyanı qucaqladı.

Arxadan kimsə: Dünya!-deyə səsləndi. Dünya diskinib geri çəkildi. Bu Namiq idi. Əsəbdən gözləri qan çanağına dönmüşdü.

Namiq: Sən... sən burda nə edirsən? Bu kimdi?!!!!!

Dünya danışmırdı. Pərvin sözə girib: Salam, qışqırmağa gərək yoxdu. Normal söhbətdə edə bilərik. Dünyanı qorxudursan!

Namiq: Sən kəs səsivi!

Pərvin Namiqin üstünə getmək istəyirdiki Dünya qarşısına keçib: Pərvin xaiş edirəm etmə.

Pərvin Dünyanın dahada qorxduğunu görüb özünə tərəf çəkərək: Narahat olma, mələyim. Mən burdayam.-dedi.

Namiq: Əlini çək qızın üstündən!

Dünya Pərvindən qabaq sözə başladı: Namiq get. Xaiş edirəm. Çıx get.

Namiq: Buna görə mənə yox deyirsən Dünya? Buna görə? Pərvinin tüstüsü başından çıxırdı. Eşitdiyinə inana bilmirdi.
Deməli Namiq Dünyanı sevirdi: Nə? Başa düşmədim. Dünya bu nə danışır?! - Dünya artıq nə edəcəyini bilmirdi. İş işə qarışmışdı.

Dünya: Pərvin, o mənim həmişə qardaşım kimi olub

Namiq onun sözünü kəsərək : Dünya mən səni sevirəm nə qardaş?! - Pərvin artıq özünə hakim ola bilməyib Namiqin yanına gedib ona bir yumruq atdı. Qeyri-ixtiyari Namiqi söyürdüdə. Dünya nə edəcəyini bilmirdi. Qaçıb tez Pərvini uzaqlaşdırdı.

Üzünü Namiqə tutub: Namiq, get! Çıx get! Mən Onu sevirəm. Pərvinii!!!!!-deyib Pərvini sakitləşdirmək üçün qucaqladı. Namiqin o ankı içinin yanğısını heç nə söndürə bilməzdi. Bir müddət donub qaldı. Olanları dərk etməyə çalışırdı. Sonra geri dönüb maşınına doğru