u getməyə başladı. Maşınına əyləşib oradan uzaqlaşdı.

Pərvin sinirdən sağa-sola gedirdi. Nəyisə qırıb-dağıtmaq istəsədə
ortalıqda sinirini çıxa biləcəyi heç nə yox idi. Dünyanın isə sinirləri boşalmışdı. Ağlayırdı.

Pərvin yanına gəlib: Narahat olma. Ağlama. Mən onun dərsini verəcəyəm.-deyib Dünyanı qucaqladı.

Pərvin: Get artıq. Yəqin anangil səni axtarır get. Danışarıq sonra.-deyib oradan uzaqlaşdı. Kənardan bu olanları görən biridə var idi. Təbiiki bu Aydan idi. Dünya çölə çıxan kimi arxasınca oda çıxmışdı. Dünyanın geri qayıtdığını görüb cəld salona daxil oldu. Damla isə bayaqdan Dünyanı axtarırdı. Gözü qapıda qalmışdı. Aydanın içəri girdiyini gördü. Bu an telefonuna zəng gəldi. Bu Dünya idi.

Damla: Alo, Dünya hardasan neçə saatdı səni axtarıram.

Dünya: Damla, xaiş sual vermə. Çantamı götür WC'yə gəl. Damla təlaşlı halda tez Dünyanın yanına getdi. Dünya ağladığı üçün üzündəki kremdə izlər əmələ gəlmişdi. Damla bunu görüb: Dünüşüm, nə oldu?

Dünya buna bəndmiş kimi ağlamağa başladı. Damla onu sakitləşdirdi. Damla bilirdiki Dünyadan olanları soruşsa o ağlayacaq. Buna görədə nə qədər maraqlansada soruşmadı. Tez çantadakı makyaj alətlərini çıxarıb, Dünyanın üz-gözünü düzəltməyə başladı. Makyajını az-çox düzəltdikdən sonra salona daxil oldular.

Vəfa xanım Dünyanı görən kimi: Qızım haralardasan? Sənə nə olub belə?

GƏLƏCƏKDƏN XƏBƏRSİZ...Yazar: