də o söhbəti bağlamaq bilmirlər.
R:Qulağa çox mənasızcasına gəlir.
J:Hə-ə.
R:Onu tanıyırdın.Dedin ki,qoyma öldürsün məni.Jalə,xahiş edirəm mənə həqiqəti danış.
J:Mən sadəcə qorxmuşdum o qəzada,oğru məni bıçaqlamaq istəmişdi.
Riyad məni özünə çəkərək bağrına basdı.
R:Qoymaram kimsə səni incitsin.Mən yanındayam.
Yanımdakı əllər də onu sardı.Bu dəqiqə onu bərk-bərk sıxaraq sevdiyimi demək istəyirdim.O elə isti idi ki.Ona toxunanda o isti bütünlüklə bədənimə və ən əsası qəlbimə yayılırdı.
Riyad dərindən ah çəkərək birdən məni qucağına götürdü.
J:Ey!
Divanda oturaraq məni də qucağında oturtdu.Yerimdən heç məmnun deyildim və ayağa qalxmağa çalışırdım.Riyadı qısa müddətdə tanıyırdım və bu o demək deyildi ki,mənimlə bu dərəcədə məhrəm hərəkət edə bilərdi.Qucağından duraraq yanında əyləşdim.Bu hərəkətim heç kefini pozmamışdı da.
R:Mənə çay gətirə bilərsən?
J:Əlbəttə.
Ayağa qalxaraq mətbəxə girdiyim an Riyad mənə səsləndi.
R:Yemək bişirməyi bacarırsan?
Bu sual hardan çıxdı?
J:E-e,belədə.Bəzi yeməkləri hə.
R:Axşam səni yeməyə dəvət edirəm.Mən də yemək bişirmək mövzusunda kafi deyiləm.
J:Yaxşı görək!Hansı yeməkləri bacarırsan?
Əlimdə fincanlar Riyadın yanına əyləşdim.
R:Mən tək yaşadığım üçün öyrənmək məcburiyyətində idim.Uşaqlıqdan Fransada yaşadığım üçün buranın məşhur kənd yeməyi olan Ratatuyu yaxşı bacarıram,anam öyrədib.
Ratatuyun adını eşidər-eşitməz gözlərim sevinclə parladı.Ayaqlarımı altımda cəmləşdirərək gülə-gülə əllərimi dizlərinə qoydum.
J:Doğurdan?Bu ki əladır.Mən o yeməyi çox sevirəm.
R:Doğurdan?O yeməyi çox az adam sevir.Hazırlanma qaydası çox çətindi.Axşam bişirim sənə?
J:Bu gün axşam dayım gələcək,növbəti axşam yəqin ki.Amma bunu mütləq hal kimi qeyd elə.
Riyad saçlarımı sığallıayaraq gülümsədi.
R:Gah buz kimi soyuq,gah da günəş kimi istisən..Nəsən sən?..Kimsən?..Bu aysberq maskalı qadının içində bir uşaq gizlənir?..
Susaraq iç çəkdim və cəld də vəziyyəti dəyişmək xatirinə gülümsədim.
J:Ailən də burda yaşayır?
Riyad geri