q arxasıyca sürüdü.
J:Dayan!
Məni dinləmirdi və hələ də arxasıyca aşpaz və ofisantların içində sürünürdüm.Nəhayət,məni ərzaqlar üçün nəzərdə tutmuş yerə salaraq sərt şəkildə divara sıxdı və məni öpməyə başladı.Onu özümdən uzaqlaşdırmağa çalışsam da məni buraxmırdı.Nəhayət,son olaraq dodağımı dişlədi və əllərini üzümdən çəkmədən pıçıldadı.
R:Sən mənimsən.Bildin?Ancaq mənim!
Gözlərimi yumaraq bu sözlərin sehrinin bədənimə yaydığı həzzi yaşayırdım.Amma o mənə qarşı heç nə hiss etmirdi.Sevmirdi məni və sadəcə sahiblənmək bəs etmirdi."Mənimsən" sözünü nə edirəm ki?Ortada sevgi yoxdusa mən bu əsarəti nə edirəm?..Yenidən dodaqlarımın həzlə gizildəməsinə səbəb oldu.Daha müqavimət göstərmirdim və sevdiyimin adamın dodaqlarının möhtəşəm dadına baxırdım.
J:Biri görəcək..
R:Şşşt..
Getdikcə əli ətəyimin altına təmas etmək istədikdə əlini tutaraq geri çəkdim və utanaraq üzümü yana çevirdim.Riyad da gülümsüyərək üzümü öpdü.
R:Gəl gedək.
Gedəcəyi an əlindən tutub özümə tərəf çəkdim.Öpüşmək istədiyimi düşünərək yenidən mənə yaxınlaşdı,lakin mən geri çəkildim.
J:Atamı hardan tanıyırsan?
Riyad əlimi buraxaraq geri çəkildi və qaşlarını çatdı.
R:Dedi də özü.Bir köhnə tanışının oğluyam.
J:Niyə özünü elə apardın ki,guya məni tanımırsan?
R:Əslində sənin reaksiyanı gözlədim.Sən nə desən mən də onu deyəcəkdim.
J:Başa düşdüm.
R:Sən de görüm kimlə danışırdın?
J:İş yoldaşım Ariflə.O da bura göndərilib.
Riyad nəsə demək istəsə də susdu və heç nə demədən otağı tərk elədi.Mən də arxasıyca gedərək yenidən masaya qayıtdım.
D:Riyad üzrlü səbəblərdən getməli oldu.
Başımı ehmalca tərpədərək istehza ilə gülümsədim.
J:Nəhayət tam bir ailə olduq.
V:Kimlə danışırdın?
Çəngəli əlimdən qoyaraq son dərəcə əsəblə atama baxdımsa da cavab vermədim.Nə olur olsun hörmətini saxlayırdım,amma o mənim işimə qarışa biləcək bir həddə sahib deyildi..
J:İş yoldaşımla.
A:Qızım,çox arığlamısan.
J:Neyniyim,anamın başı atama o qədər çox qarışıb ki,bu vəziyyətə düşmüşəm.
Masaya sakitlik