döyməzdim narahat olma! Amma sən mənə deməli idin!

Dünya cavab vermədən üzünü yana çevirdi. Dünya hər yerdə sevilən biri olmuşdu. Kimsə ona səsini yüksəldəndə istər istəməz gözləri dolardı. Yenə gözləri dolmuşdu. Üzünü yana çevirmişdiki Pərvin görməsin. Onsuzda Pərvin bu saat onu görəcək dərəcədə deyildi.

Pərvin: Dünən bacının toyu idi. Özüm bir şey demədimki toy burnundan gəlməsin.

Dünya başını qaldırıb sərtcə Pərvinə baxdı: Pərvin həddini aşma!

Pərvin əsəblə: Mən həddimi aşmayım? Dünya, o zibil mənim yanımda sənə "Səni sevirəm" deyir! Dəli olmuyum nə edim hə????? Sən de nə edim!

Pərvin haqlı idi. Dünyada bunu bilirdi. Ona görədə susdu. Tezliklə oradan uzaqlaşmaq istəyirdi.

Pərvin dünyanın qolundan tutub: Susma Dünya! Danış. Bir şey de. Səhvəm mən? Hə? Səni hər kəsdən bu qədər qısqanan mənim qarşıma keçib sənə "Səni sevirəm" deyir! Hələ ağlıma o it kuçüyü ilə kafedə oturmağın, onun maşınına minməyin düşəndə lap dəli oluram!

Dünya daha çox dayana bilməyib: Pərvin bəsdir! Xaiş edirəm bəsdir!-deyib ağlayaraq oradan uzaqlaşmağa başladı. Pərvin onun arxasınca getmək istəmirdi. İstəyirdiki səhvini başa düşsün. Amma ürəyi yenədə əl vermədi.
Dünyanın arxasınca qaçıb: Dünya, dayan!-dedi. Amma Dünya elə ağlayaraq gedirdi. Pərvin ona çatıb arxadan qucaqladı. Hər ikisi sakit dayanıb bir-birlərinin nəfəsini hiss edirdilər.

Dünya üzünü Pərvinə çevirib onu qucaqladı və: Mən tək səni sevirəm. Səni! Heç kəs, heç nə vecimədə deyil. Mən səni sevirəm!-dedi.

Pərvin: Məndə səni sevirəm. Hər şeydən, hər kəsdən daha çox. Sən mənim nəfəsimsən!-dedi. - Beləliklə problemi elə burada həll etdilər. Pərvin Dünyanı evlərinə ötürdü.

Dünya girib biraz oturduqdan sonra anasına: Ana, sabah tezdən Sevinc xalagil gedirlər. Damla dediki istəyirsən bu gün gəl. Gedim onlarda qalım tezdən yanında olum Damlanın. 1-2 əsas əşyamı götürüm onsuzda hər gün gələcəm bura.

Vəfa xanım: Ehh, Sevincin xətrinə dəyə bilmədim. Amma könlüm razı deyil getmənə heç.

Dünya: