kinoteatra getməmişdiniz, qaranlıqda onun əlini tutmağı çox arzulayırdın.
Sənin ən gözəl günlərində yanında olmamışdı, ola bilməmişdi, kədərli və uzun bir mesaj yazmışdı.
Yazdığın dramın premyerasına gələ bilməmişdi, qüssəli səsiylə “bizim dramımızı yazanda mütləq gələcəm” demişdi.
Sonra zəng vurub ağlamışdı, qəzetdəki şəkillərinə baxıb təsəlli tapmışdı.
Səni çox sevmişdi.
Amma bilirdiniz ki, bu gözəl oyun bir gün başa çatacaq.
Evində ona verdiyin, özüylə apara bilmədiyi güllərin solması kimi başa çatacaqdı.
Ona aldığın və yenə də ancaq sənin yanında geydiyi köynəyin tiftiklənməsi