Lənət deyilməsi haqqında bir çox ayələr mövcuddur. Biz bəzilərini qeyd edirik:
فَلَعْنَةُ اللَّه عَلَى الْكَافِرِينَ
Odur ki, Allahın lənəti olsun kafirlərə! (Bəqərə-89)
أُوْلَـئِكَ الَّذِينَ لَعَنَهُمُ اللّهُ وَمَن يَلْعَنِ اللّهُ فَلَن تَجِدَ لَهُ نَصِيرً
Onlardır Allahın lənət etdiyi kəslər! Allahın lənət etdiyi şəxsə əsla bir yardımçı tapa bilməzsən. (Nisa-52)
وَلَعَنَهُمُ اللّهُ وَلَهُمْ عَذَابٌ مُّقِيمٌ
Və onlara Allah lənət etmişdir. Onlar üçün daimi bir əzab vardır. (Tovbə-68)


Mömin şəxs “lənət” deməz .
Cavab:
Allah (əzzə və cəllə) Qurani Kərimin “Mubahilə” ayəsindən möminlərin rəhbəri Allah Rəsulu Həzrət Muhəmmədə (s) “lənət” deməsini tapşırır:
فَمَنْ حَآجَّكَ فِيهِ مِن بَعْدِ مَا جَاءكَ مِنَ الْعِلْمِ فَقُلْ تَعَالَوْاْ نَدْعُ أَبْنَاءنَا وَأَبْنَاءكُمْ وَنِسَاءنَا وَنِسَاءكُمْ وَأَنفُسَنَا وأَنفُسَكُمْ ثُمَّ نَبْتَهِلْ فَنَجْعَل لَّعْنَةُ اللّهِ عَلَى الْكَاذِبِينَ
Buna görə də sənə elm gəldikdən sonra, onun barəsində (İsa Məsih-əleyhissəlam haqqında) səninlə mübahisə edən (höcətləşən) kəsə de: «Gəlin biz öz oğullarımızı, siz öz oğullarınızı, biz öz qadınlarımızı, siz öz qadınlarınızı, biz özümüzü, siz də özünüzü (bizim canımız kimi olan kəsləri) çağıraq, sonra bir-birimizə nifrin edək, beləliklə Allahın lənətini yalançılara yağdıraq.(Ali-İmran-61)

Bundan əlavə Allah Rəsuluu (s) səhihus-sənəd ilə nəql olunan mutəvatir rəvayətlərdə bir çox şəxsin barəsində lənət oxuyub. Onlardan bəzilərini qeyd edirik:

لعن الله آكل الربا وموكله وشاهده وكاتبه
Ribadan (muamilə) qazanan,şahidlik və katiblik edənə

لعن الله من عق والديه
Valideynlərinin üzünə ağ olanlara

لعن الله من انتسب الى غير ابي
Özünü doğma atasından başqasına nisbət verənə

لعن الله من عمل قوم لوط

Lut Peyğəmbərin (ə) qovmunun əməlini icra edənə

لعن الله شارب الخمر وساقيها وعاصرها

Şərab içənə, süzənə..... və sair...


Lənət demək ancaq Allaha (əzzə və cəllə) və Rəsuluna (s) aiddir. Odur ki, adi insanlar lənət deyə bilməz.
Cavab:
Allah (əzzə və cəllə)