edirsən?”
Dedi: “Onun vasitəsilə qoxuları iyləyirəm”.
Dedim: “Ağzın varmı?”
Dedi: “Bəli”.
Dedim: “Onunla nə edirsən?”
Dedi: “Onun vasitəsilə yeməklərin müxtəlifliyini tanıyıram”.
Dedim: “Qulaqların varmı?”
Dedi: “Bəli”.
Dedim: “Onunla nə edirsən?”
Dedi: “Onunla səsləri eşidirəm”.
Soruşdum: “Əllərin varmı?”
Dedi: “Bəli”.
Dedim: "Onlarla nə edirsən?"
Dedi: “Onlar vasitəsilə (əşyaları) tuturam və yumşaqlığı kobudluqdan tanıya bilirəm”.
Dedim: “Qəlbin də varmı?”
Dedi: “Bəli”.
Dedim: “Onunla nə edirsən?”
Dedi: “Bu əza və hiss orqanlarıma daxil olanları onun vasitəsi ilə bir-birindən ayırıram”.
Dedim: "Bəs ayaqların varmı?"
Dedi: “Bəli”.
Dedim: "Onlarla nə edirsən?"
Dedi: “Onlar vasitəsilə bir yerdən başqa bir yerə keçirəm”.
Dedim: “Məgər bu bədən üzvləri(nin varlığı) səni qəlbdən ehtiyacsız etmirmi?”
Dedi: “Xeyr”.
Dedim: “Onlar düzgün və sağlam olduğu halda bu necə olur (nə üçün ehtiyacsız etmir)?”
Dedi: “Oğul, həqiqətən, bu əzalar bir şeyi iyləyib, ya dadıb, ya eşidib və ya görüb tərəddüd etsə, yəqinə çatması və şübhəni aradan aparması üçün onu qəlbə göndərirlər. Bununla da yəqin əldə olunur və şəkk aradan aparılır”.
Hişam dedi: “Ona dedim: Deməli, Allah qəlbi yalnız bədən üzvlərinin şübhəsi(ni aradan aparmaq) üçün var edib?”
Dedi: “Bəli”.
Dedim: "Onda qəlbin olması labüddür. Yoxsa əzalar yəqinə çata bilməz?"
Dedi: "Bəli".
Dedim: “Ey Əbu Mərvan! Allah-taala sənin əzalarını onun üçün doğruları düzəldən (seçən), şübhəni (və tərəddüdü) yəqinləşdirən bir imam yaratamadan (qərar verib, təyin etmədən) tərk etmədiyi halda, bu məxluqatın hamısını heyrət, şəkk və ixtilafları arasında buraxaraq, onlar üçün şəkk və çaşqınlığa düşdüklərində yönələcəkləri (müraciət edəcəkləri) bir imam qərar verməyib? Halbuki sənin əzaların üçün bir imam yaradıb ki, heyrət və şübhəni (aradan qaldırması üçün) ona yönəldirsən”.
Dedi: “(Əmr ibn Übeyd) susdu və mənə bir şey demədi. Sonra mənə tərəf döndü və dedi: “Sən Hişam ibn Həkəmsən?”
Dedim: