Yunus ibn Yəqub deyib: “Əbu Abdullahın (İmam Sadiqin) (əleyhissəlam) səhabələrindən bir dəstəsi onun yanında idi. Hümran ibn Əyən, Möminut-taq, Hişam ibn Salim və Təyyar da onlar arasında idi. Bir də aralarında hələ növcavan olan Hişam ibn Həkəm olan bir dəstə vardı.
İmam Sadiq (əleyhissəlam) (üzünü Hişama tutub) buyurdu: “Ey Hişam!”
Hişam dedi: “Ləbbeyk, ey Allah Rəsulunun oğlu!”
Buyurdu: “Əmr ibn Übeydə nə etdiyini və ona necə sual verdiyini mənə xəbər vermirsənmi?”
Hişam dedi: "Ey Allahın Rəsulunun oğlu! Sənə qurban, mən sənə dərin hörmət bəsləyir və səndən həya edirəm. Dilim sənin qarşında bir iş görə bilmir”.
İmam Sadiq (əleyhissəlam) buyurdu: "Sizə bir şey əmr etdiyim zaman, (dediyimi) yerinə yetirin”.
Hişam dedi: “Əmr ibn Übeydin mövqeyi və (onun) Bəsrə məscidində təşkil etdiyi məclislər barədə xəbər aldım. Bu mənə ağır gəldi. Onunla görüşmək üçün yola çıxdım və cümə günü Bəsrəyə daxil oldum. Bəsrə məscidinə gəldim. Böyük bir çevrə şəklində düzülmüş toplu ilə qarşılaşdım. Əmr ibn Übeyd də həmin çevrənin içində idi. Belinə yundan (hazırlanmış) qara bir parça bürümüş, başqa birisini də sinəsinə atmışdı. Camaat ona sual verirdi. Camaatdan mənə yol vermələrini istədim və onlar da mənə yol açdılar. Sonra Əmr ibn Übeydin oturduğu yerə yaxınlaşıb camaatın axırında dizlərimin üzərində oturdum. Sonra üzümü ona tutub dedim: “Ey alim! Mən (bu şəhərdə) qərib bir adamam. Bir məsələ barədə (sənə sual verməyə) icazə verirsənmi?”
Dedi: “Bəli”.
Dedim: “(De görüm) sənin gözün varmı?”
Dedi: “Oğul, bunun harası sualdır? Gözlərinlə gördüyün bir şey haqqında necə soruşursan?”
Dedim: “Sualım elə budur”.
Dedi: “Oğul, soruş, sualın (hər nə qədər) axmaq olsa da”.
Dedim: “(O zaman xahiş edirəm verdiyim suala) cavab ver”.
Mənə dedi: “Soruş”.
Dedim: “Gözün varmı?”
Dedi: “Bəli”.
Dedim: “Onunla nə edirən?”
Dedi: “Onunla (müxtəlif) rəngləri və şəxsləri (sima və vücudları) görürəm”.
Dedim: “Burnun da var?”
Dedi: “Bəli”.
Dedim: “(Yaxşı,) onunla nə