Bir gün peyğəmbər (s) səhabələri ilə məsciddə əyləşmişdi. Birdən gördülər ki, məscidə qorxunc heybətli biri daxil oldu. Səhabələr bunu görəndə qorxdular. Peyğəmbər (s) buyurdu: qorxmayın onun sizinlə işi yoxdu. Onun işi mənimlədir.
Bu heybətli şəxs peyğəmbərə (s) yaxınlaşıb dedi: Ya Resulullah, görürəm səhabələrin məndən qorxdular. Onlara özümü tanıtdırmaq istəyirəm .
Peyğəmbər (s) buyurdu: tanıt özünü onlara.
Hemin şəxs dedi: Mən Ham ibn Hiim ibn Lamis ibn İblisəm . Cin tayfasından və şeytan dəstəsindənəm . O zaman ki, Adəm (e) yerə endi həmin zamandan sizin zamanadək yaşayıram və gəlmişəm ki, sizdən bir sual soruşum .
Peyğəmbər (s) buyurdu: soruş sualini.
Ham ibn Hiim dedi: dediyim kimi mən Adəmin (e) yerə endiyi zamandan indiyədək yaşayıram . Bizim babamiz Iblis and icib ki, Adəm (e) və Adəm (e) övladlarının qəlbini ələ alıb onlara əziyyət verəcək və oları Allaha ibadət etməyə qoymayaaq.
O zaman ki, biz istədik Adəmə əziyyət verək bir də gorduk ki, cavan bir Nurani geldi və Adəmi(e) qorudu. Biz onun qorxusundan Adəmə(e) yaxınlaşa bilmədik . Düşündük ki, bu yeqin Ademdən (e) sora gələn peyğəmbərdi.
Sonra hz. Şeys(e) gəldi . Gorduk ki, yox bu hemin şəxs deyil. Istedik Şeyse(e) əziyyət verək gorduk ki, yenə de bu nurani cavan gəldi ve qoymadı biz məqsədimizə cataq. Yene də düşündük ki, yeqin sonraki Peyğəmbərdir .
Sonra hz. Sam (e) gəldi ve gorduk ki, yox bu da hemin şəxs deyil. Yene de istədik ki, Sama (e) əziyyət verək gorduk yenə de bu şəxs gəlib Sami (e) qorudu.
Her dəfə peyğəmbər gəldikcə biz əziyyət vermek istədik , hər dəfə de bu Nurani cavan gelib onları qorudu. Biz də hər dəfəsində düşündük ki, yeqin bundan soraki peyğəmbərdir .
Nuh (e) gəldi , gördük yox o cavan deyil, Ibrahim (e) gəldi , gördük o cavan deyil, Ishaq (e) gəldi , gördük o cavan deyil, Yəqub (e) gəldi , gördük o cavan deyil, Yusif (e) gəldi , gördük o cavan deyil.
Indi sen gəlmisən ve biz bilirik ki, sən sonuncu peyğəmbərdsən və həmin cavan sən də deyilsən . Ona görə de indi