r qururam.Niyə ona sığınmaq istəyirəm ki?Öz atam belə mənə inanmır.Lənət olsun..O taksidən düşüb də iyrənc şeylərə şahid olduğum günə lənət olsun!Əlimlə alnımı sıxaraq yenidən dodağımı dişlədim.Bu işin axırı heç yaxşı görünmürdü.Adamın qızı evimə qədər gəlib məni təhdid edir.Nə deyəcəm onlara?Yoldan keçirdim gördüm atanızı kimsə vurdu,qaçıb gizləndim?Və bu qədər şeyin içində o adamın üzünü görmədim?Həqiqətən də çox axmaqca səslənirdi,amma onun üzünü görməmişdim axı..Boğulduğumu hiss edəcək eyvana çıxaraq havanı içimə çəkdim və birdən müvazinətimi itirib yerə süzüldüm. Məni Tanrıdan başqa eşidəcək kimsə yox idi.Yüksək səslə qışqıra-qışqıra ağlamağa başladım.
J:Aaaaaaaaaaa!
Bacardığım qədər yüksək səslə qışqırırdım ki,bütün hirsim,kinim,əzablarım sovrulsun. Birdən ağlıma çantamda olan və rəngli lentlərlə bəzədiyim açar gəldi.Göz yaşlarımı silərək ayağa qalxdım və çantamda onu axtarmağa başladım.Onu bağrıma basaraq dəri paltomu götürərək aşağı düşdüm.

İlk dəfə idi ki,şirkətin verdiyi maşından istifadə edirdim.GPRS-dən istifadə edərək Riyadın göl ətrafındakı evinə doğru yol alırdım.
Maşını o qədər sürətli sürürdüm ki,iki dəfə radara düşmüşdüm.Göz yaşlarım durmaq bilmirdi.Yolu görməyə çətinlik çəkirdim.Nəhayət,çatdığımı iri at meydançasından anladım.Belə yüksək sürətlə maşının həyətə yaxınlaşdığını görən işçilər təəcüblə məni süzürdülər.Nəhayət,ancaq Lüdöviqi tanıdım və açarla qapını açaraq onu içəri çağırdım.İsti ev sakitləşməyimə səbəb olmuşdu.
J:Mən Riyadın tanışıyam,açarı mənə o verib.
Dəri əlcəklərimi açaraq divanın üstünə atdım və gəzişə-gəzişə onu söhbətə tutdum.
J:Mən bura çox da bələd deyiləm,mənə şərab verə bilərsən?
L:Əlbəttə,xanımım.
J:Xahiş edirəm,sadəcə Jalə.
Lüdöviq utanaraq gülümsədi.
L:Riyad bəy bura sizi gətiribsə deməli əvvəl-axır xanımı olacaqsınız.
Utanaraq bir an nəfəssiz qaldım.
J:Bəlkə də..mənə zəhmət olmasa atı da hazırlaya bilərsən?
L:Baş üstə.
Gecə olsa da həyətə çıxıb meydançaya yollandım.Qaplan yenə də məğrur duruşunu