İbrətli

Övladı üçün gözündən keçən Ana. "Mənim anamın bir gözü olduğundan ona nifrət edirdim.
Heç vaxt onun mənimlə olmasını istəmirdim,onunla yaşamaqdan belə xəcalət çəkirdim.
Anam gün-güzaranımızın yaxşı olması üçün aşpazlıq edib pul qazanırdı.
Bir gün məni evə aparmaq üçün məktəbə gəlmişdi ,məktəbin qapısında dayanıb məni gözləyirdi.
Mən acıqlı - acıqlı onu süzüb danladım.
Ertəsi gün sinif yoldaşlarım məni lağa qoyub 'tək gözlünün' oğlu deyə səsləyib gülürdülər.
Mən özümü dünyanın ən bədbəxt insanı sanırdım.
Arzu edirdim ki hər hansı bir hadisə nəticəsində Anam yox olub getsin.
Bir gün ona dedim.
Əgər həqiqətən məni sevindirmək istəyirsənsə bəs niyə ölmürsən?
O,tək gözünü üzümə dikib heç bir cavab vermədi.
Əsəbi olduğum üçün dediyim bu ağır sözün barəsində heçdə dərindən düşünmədim! Anamın bu barədə nə düşünəcəyi belə mənim üçün əhəmiyyətli deyildi.
Ürəyim o evdən gedib bir daha geri dönməməyi arzulayırdı.
Dərslərimin hamısını əla qiymətlə oxuduğumdan məni təhsilimin davamı üçün uzaq şəhərlərdən birinə göndərdilər.
Orada təhsilimi davam etdirdikdən sonra ev alıb ailə uşaq sahibi oldum.
Çox xoşbəxt idim ki,bir gün anamı evimin qapısının kənarında gördüm.
Uşaqlarım onu görüb qorxudan qışqırmağa başladılar.
Anam mənim üçün darıxdığını söylədiyində, mən başına qışqırıb dedim:
Sənə kim icazə verib mənim evimə gələsən!
Çıx get gözüm səni görməsin!
O,sakitcə cavab verdi:
Ünvanı səhv gəldiyim üçün məni bağışla!
Bunu deyib tez oranı tərk etdi.
Bir gün məni yaşadığım şəhərdən bir toplantıya dəvət etdilər.
Ama mən həyat yoldaşıma bunu bildirmədən qısa bir müddətli iş səfəri adıyla evdən çıxdım. Toplantı bitəndən sonra yaşadığım daxmaya baş çəkməyə getdim.
Çūnki qonşular anamın öldüyünü mənə xəbər vermişdilər.
Qonşular məni görüb baş sağlığı verdikdən sonra anamın yazdığı məktubu mənə verdilər.
Mən gözümdən hətta bir damla belə Anam üçün yaş axıtmadım.
Məktubu açıb oxumağa başladım.
Ey dünyada mənə hər şeydən