bürünmüsən.
Bir anlıq axmaqlıq etdiyimi anlayaraq utanaraq gülümsədim.
J:Neynim,Riyad bəy?Siz adama dünyada olduğunu unutdurursunuz..
Riyad eşitdiklərindən zövq alırmış kimi gülümsüyərək yenidən mənə tərəf əyildi və dodaqlarını isladaraq nəsə demək istəyib də susurmuş kimi bir duruş aldı.Mən də heç bir söz demədən zövqlə onu izləyirdim.
R:Deyəsən..bu xalat sənə artıqlıq edir,hm?
Artıq Riyad xalatımı ustalıqla çiyinlərimdən sürüşdürərək isti nəfsini üzümdə gəzdirirdi.
R:Birdə dünənki kimi cırmaqla məni.Nəzərə al ki,gündə onlarla biznesmenlə görüşdə oluram və..sevdiyim qadının ehtiraslı toxunuşlarını sezmələrini istəmərəm.
Utanaraq qaşlarımı çatdım və geri çəkilərək dodaqlarımı büzdüm.
J:Adam deyilsən sən!
Gülümsüyərək özündən razı tərzdə kəmərini açaraq bir kənara atdı.
J:Əlin mənə dəysin hələ!Gör başına nə oyun açıram.
Amma Riyad soyunmağından qalmırdı.Ona qarşı qoymaq mümkün deyildi..Ətri artıq burnumun ucunda idi və mən məst olmuşdum.Bu necə bir sevgi idi?Bu ətir mənə o qədər doğma və sevgidolu idi ki.Riyad məni qoxlaya-qoxlaya öpərkən mən bu toxunuşlardan aldığım zövqdən özümü unutmuşdum.Hər şeyə səbəbkar Riyadın ətiri idi..Onu istəklə qucaqlayır,qoxlayır bu ilk və son görüş imiş kimi sevdiyimi söyləyirdim.

Masa ətrafında dərin bir sükut hökm sürürdü.Riyad ciddi duruşunu pozmadan iştahla yemək yeyir,mən isə qəhvə içərək yağan yağışı izləyirdim.
R:O ehtiraslı sevişmənin ardından necə hələ də acımamısan başa düşmürəm!
Riyad elə rahat danışırdı ki,bu az qala bütün stolu onun başına çevirməyimə səbəb olacaqdı,amma sadəcə dodaqaltı nəsə mızıldaya bildim.
J:Utanmaq nədi bilmirsən..
R:Dodaqaltı mızıldanmaq ayıbdır.
Bu cümləni xüsusi vurğu ilə demişdi,çünki vaxtikən bunu ona mən demişdim.Gülərək fincanı yenidən dodaqlarım arasına alaraq güclənən yağışı izlədim.
R:Yağışa nifrət edirəm.
Qaşlarımı çataraq dilləndim.
J:Niyə?
Riyad çəngəli masaya qoyaraq nəsə düşünürmüş kimi yağışı izlədi və heç nə demədən ayağa qalxdı.
Bağlı qara qutu kimi idi