i sevdiyim.Daima bir sirr saçacaqmış kimi idi.O mənim üçün düşündüyümdən də çox şey ifadə edirdi.Bircə mənə yaxın olsaydı..məni mən onu sevdiyim kimi sevsəydi..

Azərbaycan.Bakı.Bir neçə ay əvcəl.Cənab X.

Cənab X illərdir gəlmədiyi ölkəsini iri binasının eyvanından süzərək xəyallara dalmışdı.Siqaretini hər dəfə içinə çəkdikcə qəlbindəki acı sinəsində bərq vururdu.Xəyanət..atası öləndən sonra güvəndiyi ilk adam dünyasını başına yıxmışdı.Cənab X acı-acı gülərək başını yellədi."Oynadığı rol təqdirə layiq idi"-deyə düşünərək soyuqdan keyimiş bədənini stula söykədi.Atasını öz əmisi öldürdüyünə inana bilmirdi.Xəbəri aldığından hələ on dəqiqə keçsə də artıq qərarını vermişdi və bir azdan gözlənilən ünvana gedəcəkdi."Bəlkə yalandı"-deyə düşünə-düşünə özünə əzab verirdi Cənab X..çünki,atası öləndən sonra ona arxa dayaq olan yeganə insanın bunu edəcəyinə inanmaq istəmirdi.Atası kimi ona da çox bağlanmışdı və indi sinəsindəki bu acı getdikcə fəlakətin gəldiyini xəbər verən səma kimi qaralardı.Düşüncələr onu yeyib-yeyib bitirirdi.Eyni zamanda da çox sakit idi,ən azından qisas alınacaqdı.Telefonun zəng çalması ilə Cənab X duruşunu pozmadan onu cavabladı.
T:Hər şey hazırdır,gəl.
Cavab vermədən zəngi sonlandırmış və vulkan kimi püskürən qəzəbinə hakim ola bilməmişdi.Maşını son sürət yeni tikilən o binaya və Teymur Qasımovun məzarı olacaq yerə sürmüşdü.Maşından düşdüyündə ifadəsiz gözlərlə əmisini süzmüş və rişxəndlə onu süzmüşdü.Kobra hər şeyin sonu olduğunu anlamışdı,yəqin ki..
T:Əmi qurban,necəsən?Fransaya nə vaxt qayıdırsan?
X:İki gün sonra.
T:Məni niyə çağırmısan bəs?
X:Bilirsən,iyirmi dəqiqə əvvələ qədər düşünürdüm ki,həyat ədalətli deyil,amma indi çox gözəl anlayıram ki,əslində ədalətli olmayan ölümdü.Atam kimi insanı bizdən aldı və əvəzinə çaqqallar ətrafımda dövrə vurur.
Teymur udqunaraq dişlərini ağartdı və elə çaqqala yaraşan bir gülüş nümayiş etdirdi.Bu zaman eşidilən ayaq səsləri hamının o səsə tərəf çevrilməyinə səbəb oldu."Qorxuram,amma sırf sizə