yeməklərin üçün.
•
• Sevinc xanım: Canım qızım, Nuş olsun.- deyib saçından öpdü. Damlanın əlində az- çox yaranın izi qalırdı. Sevinc xanım soruşduqda isə : Həyətdə Dünyayla məzələnirdik yıxıldım.- demişdi.
• Yeməklərini yeyib yolun yorğunluğunu çıxarmaq üçün yataq otağına keçdilər. Dünya burada xoşbəxt idi. Hər şey demək olarki mükəmmələ yaxın idi. Bircə ailəsi və Pərvin yanında olardı. Onda sevincinin həddi hüdudu olmazdı. Beləliklə günlərdə keçirdi yavaş-yavaş. Sevinc xanım Damla ilə Dünyanıda xəstəxanaya aparırdı arada. Orada əməliyyatlara baxır, təcrübə qazanırdılar. Xəstəxana çıxışı isə alış-veriş mərkəzlərinə, kafelərə yada elə şəhəri gəzməyə gedirdilər.
•
• 2 ay beləcə ötüb keçdi. Sabah artıq Azərbaycana geri qayıdacaqdılar. Bu gün Damla son dəfə ailəsi ilə vaxt keçirirdi. Axşam birlikdə gəzintiyə çıxmışdılar. Damla ilə Dünyanın israrı ilə bu gün şam yeməyini yeməkxanada etmək qərarı aldılar. Yeməkxanaya girib pəncərə kənarında mənzərəli yer seçib, oturdular. Menulardan yemək seçimi etdikdən sonra Damla ilə Dünya söhbətə başladılar. Damla söhbət sırasında qapıdan içəri girən insanlara baxırdı. Bu an qarşılaşdığı mənzərəyə inana bilmədi. Donuq vəziyyətdə sadəcə qapıya baxırdı. Dünya bunu görüb Damlanın baxdığı istiqamətə baxmağa başladı. Hal-hazırda hər ikisi eyni ifadə ilə donub qalmışdılar. Sifarişlərin gəlməsi ilə bu şok vəziyyətindən çıxmışdılar.
•
• Damla: Dünüş, mən səhv görmürəm hə? O Fərdidi?-deyə pıçıldadı.
•
• Dünya: Yox. Yəni ikimizdə eyni anda eyni yuxunu görə bilmərik hər halda.
•
• Fərdi gəlib onlardan 2 masa kənarda oturdu. Gözünü Damladan çəkmirdi. Qızlar isə Damlanın ailəsi şüphələnməsin deyə daha o istiqamətə baxmırdılar. Damlanın arada gözü Fərdi oturan masaya doğru gedirdi.
•
• Dünya bunu görüb: Damla, özünü toparla. Sevinc xalagil başa düşəcək.
•
• Damla: Dünya, axı o bu qədər böyük bir şəhərdə hardan tapıb məni?
•
• Dünya çiyinlərini çəkdi. Damla fikirləşirdiki bəlkədə nə zamandandır onların yerini tapıb