b gizli-gizli izləyir. Artıq sabah gedəcəklərini öyrəndiyi üçün bu gün qarşılarına çıxıb. Damla bu iki ayı "Fərdini unutdum"-deyərək keçirsədə indi onu görəndə ürəyi sözünə baxmırdı. Nifrət qarışıq sevgi hissi yenə baş qaldırmışdı. Yeməklərini yeyib qalxdılar. Artıq evə gəlib çatmışdılar. Damlanın ağlı hələdə Fərdidə idi. Axı, Fərdi bu qədər böyük şəhərdə məni hardan tapıb?-Deyə düşünürdü. Dünyada ən az Damla qədər təəccüblü idi bu məsələyə. Söhbətləşərək yuxuya getdilər.

Səhər erkəndən oyanmışdılar bu gün nədə olsa ana yurdlarına geri qayıdırdılar. Dünya çox sevincliydi. Pərvinə və ailəsinə qovuşacaqdı. Damla isə bir o qədər üzgün idi ayrılacağı üçün. Anası ona Londonda bir universitetdə oxumağı təklif etsədə Damla qəbul etməmişdi. Çünki universitetini sevirdi. Artıq hava limanında idilər. Birazdan onların təyyarəsidə yola düşəcəkdi. Damla ana və atası ilə sağollaşdıqda kədərlənmişdi. Valideynlərinində Damladan bir fərqi yox idi. Gözlərinin ağı-qarası bircə qızlarından ayrı qalmaq onlar üçün heçdə asan iş deyildi. Beləliklə artıq təyyarədə yerlərini almışdılar. Damla pəncərə kənarında idi. Bu zaman təyyarənin girişində Fərdini gördü. Bu ola bilməzdi. Fərdi necə xəbər tuturdu axı onun hər hərəkətindən.

Damla: Dünya, Fərdi. Oda təyyarəyə gəlir.

Dünya: Nə? İndi bu qədər yolu o parazitlə eyni təyyarədə keçirəcəyik? Yox, mən təyyarədən düşürəm.-deyib zarafatla yerindən qalxırdıki Damla gülərək onun qolundan tutub: Of Dünya, bir şeyidə zarafata salmada. Ciddi yanaş məsələyə.

Dünya gülüb: Nə edək bəs. Hmm gəl təyyarə havalananda arxa qapıdan ataq çölə. Sonrada deyərik xəbərimiz yoxdu. Kim biləcəkki biz etmişik. Yada o WC'yə gedəndə qapını bağlayaq. Çıxa bilməsin. Azərbaycana çatanda qapını açarıq. Yox yada açmarıq. Qalsın birdə Londona qayıtsın.

Damla göz süzdürüb: Sənə dərdini deyəndədi axı günah.-deyib qollarını sinəsində çarpazladı.

Dünya Damlanın yanağından öpüb: Of Damiş, burda klonluq edirəmki kefin düzəlsin. Edəcək heç nə yoxdu. Məcbur bu