yaxşı olacaq. - Beləcə sağollaşıb ayrıldılar.
• Damla yolda sinif yoldaşı Xədicəni gördü. Hardasa 1 ilə yaxın müddət idiki görmürdülər bir-birlərini. Keçib Xədicəgilin evlərinin qarşısındakı oturacaqda oturdular. Bir qədər söhbətləşdikdən sonra
•
• Damla: Artıq evə gedim. 2 aydan çoxdu xəbərim yoxdu evdən. Sonra yenə danışarıq.-deyib yoluna davam etdi. Damla az qalırdıki evlərinə çatsın qarşısında Fərdini gördü. Fərdi Damlanı görüb ona tərəf addımlamağa başladı. Damla isə arxaya dönüb hara gedəcəyini bilmədən sürətlə addımlayırdı.
•
• Fərdi artıq qaçmağa başlamışdı- Damla, Damla dayan! - Damla isə sanki onu eşitmirdi. Elə yoluna davam edirdi. Fərdi gəlib artıq ona çatmışdı. Gəlib Damlanın qolundan tutdu.
•
• Damla qəzəblə qolunu çəkib: Toxunma mənə! Toxunma!!!!!-deyib sürətli addımlarla yoluna davam etdi. Fərdi isə elə olduğu yerdəcə durub Damlanın ardınca baxırdı. Qısıq səslə "Səni sevirəm."-dedi. Damla əsəbdən əsirdi. Nə edəcəyini bilmirdi. Yenidən Dünyagilədə qayıda bilməzdi. Telefonu götürüb Dünyaya zəng etdi. Dünya isə Pərvinlə oturub bağda söhbət edirdilər. Tətili necə keçirdiklərini sorğu-sual edirdilər. Pərvin yenə qısqanclığını bəlli edəcək suallar verirdi. Bu an Dünyanın telefonuna zəng gəldi. Damla olduğunu görüb təlaşlandı. Düşündüki yəqin anası gəlib Dünyanı soruşur.
•
• Tez telefonu açdı: Alo, eşidirəm Damla.
•
• Damla: Dünya hardasan?
•
• Dünya: Şey Aygünlə birlikdəyəm. 5 dəqiqəyə gəlirəm.
•
• Damla gülümsünüb: Narahat olma. Vəfa xala yoxdu. Məndə heç evə getməmişəm.
•
• Dünya dərin bir nəfəs alıb: Ohhh, dəli oldum. Nolub bəs? Səsin niyə belə gəlir?
•
• Damla: Fərdi. Fərdini gördüm evə gedəndə. Geri döndüm. Burda məhlədə oturmuşam.
•
• Dünya: Ağını çıxarır bax o artıq. Getmə heç hara. Gəlirəm.-deyib telefonu söndürdü. - Pərvinə olanları danışdı. Təbiiki Pərvin bu vəziyyətə çox əsəbləşdi: Sizi tək buraxa bilmərəm. Qalx, məndə gedirəm.
•
• Dünya: Yooxx, hara gəlirsən. Qonşular görər.
•
• Pərvin: