bilirdiki anası Pərvin məsələsi üçün gəlib.
Vəfa xanım: Aysu bu gün mənə bir şeylər dedi. -Dünya utanıb başını aşağı saldı.
Vəfa xanım: Utanma qızım mən sənin ananam. Belə şeyləri sənlə danışmaq borcumdu. - Dünya azda olsa cəsarətini toplayıb başını qaldırdı.
Vəfa xanım gülümsünərək: De görək kimdi bu Pərvin? Dünya anasının gülümsəməsindən cəsarətə gəlib danışmağa başladı. İlk gündən bu günə kimi hər şeyi danışdı. Təbiikidə arada ixtisara saldıqlarıda oldu. Bəlkədə 1 saat idiki Pərvin haqda danışırdılar. Dünya onun ailəsi haqqında bildiklərinidə danışmışdı.
Vəfa xanım: Nə deyim Vallah. Birşeyki sənində könlün var. Özün bilirsənki Aysunuda öz sevdiyinə verdik. Amma daha gedib hardasa görüşmək bizlik deyil qızım. Bilirsənki atanın dost-tanışı çoxdu. Görüb edən olar. Vallah atanı sakitləşdirib, vəziyyəti başa sala bilmərəmdə heç. Əgər sevirsə ailəsi gəlsin. Bir böyüklər danışsın görək məsələ nə yerdədi?
Dünya təəccüblü halda: Axı hələ tez deyil?
Vəfa xanım: Elə demirəmki bu saat evlənin. Bir ailələr tanış olsun. Öz aramızda söz kəsək. Gələn ildə nişan olar. Sonrada toy.
Dünya həm sevincli idi həmdə təəccüblü. Anası ilə danışıq sona çatdıqda anası otaqdan çıxdı. Dünya telefonu götürüb tez Pərvinə zəng etdi.
Dünya: Dediki ailələr tanış olsun. Bu saat demirəmki evlənin. Sonra yavaş-yavaş söz kəsərik sonra nişan sonrada toy.
Pərvin sevinclə: Lap əla. Məndə sabah tezdən danışacam evdəkilərlə. Varlığından xəbərləri olsada evlilik qədər ciddi olduğumu bilmirlər. Sabah tezdən danışacam. Hər şey yaxşı olacaq.- Beləliklə sağollaşıb telefonu söndürdülər. Amma Dünya sevincdən yata bilmirdi. Qalxıb Damlanın otağına getdi. Qapını döydükdə Damla içəridən "Gəl"-deyə səsləndi.
Dünya qapını aralayıb : Yatmamısan?
Damla: Yox, yatmışam. Sənədə yuxudan cavab verirəm.
Dünya gülüb: Eyy zarafar etmə. Mən heç bu saat bilirəmki nə danışıram?
Damla Dünyanın üzündəki təbəssümü görüb: Nə olub belə? Xeyir olsun.
Dünya: Xeyirdi xeyir.-deyib söhbəti danışmağa başladı: