s başladı. Pərvinin ağlından anasının dediyi sözlər çıxmırdı. Elə hey eyni sözlər beyninin içində fırlanırdı.
Elmar onun düşüncəli olduğuni görüb: Pərvin yaxşısan?
Pərvin: Eh bilmirəm. - Səhər tezdən olanları Elmara danışdı.
Pərvin : Elə bil ailəsi ilə evlənəcəm. Əsəbləşib çıxdım evdən.
Elmar: Hmm. Səadət xalaya bax sən. Mən ondan belə cavab gözləməzdim. Səadət xala mən bilən həmişə sənin qərarlarının arxasında durub. Düşünürdüm yenə elə olar.
Pərvin: Məndə elə düşünürdüm.
Elmar: Amma Səadət xalanın ürəyi yumuşaqdı. Tezliklə razı olar. Narahat olma. -deyib gülümsündü.
Pərvin köks ötürüb: İnşaAllah.-dedi.
Pərvin : Aygünlə necə gedir?
Elmar: Belə pis sayılmaz.
Pərvin: Sevgilisiz?
Elmar: Heç özümdə bilmirəm. -deyib güldü: Nə dostuq nə sevgili. Dərs çıxışı plan qurmuşam. Bu gün ad qoyaq bu münasibətə.
Pərvin Elmarın kürəyindən möhkəm vuraraq: Qoçdu eyy qoç.-dedi.
Elmar: Əlin qırılsın. Qoçun qabırğaları sındı. - Hər ikisi gülürdü. Dərs çıxışı Pərvin, Dünya və Damla birlikdə evə gedirdilər. Fərdi bir müddət idiki yox idi ortalıqda. Damla darıxmışdı onun üçün. Fərdinin etdiyi hərəkətlərə baxmayaraq Damla onu sevməkdən əl çəkə bilmirdi. Bu sevginin sonu necə olacaq? Bax bu sual elə Damlanında özünə qaranlıq idi.

GƏLƏCƏKDƏN XƏBƏRSİZ...Yazar: SU