qız.
Tükləri bomboz, gözləri al qan olan bir canavar vardı qarşısında.Bu bir yırtıcı idi və onun qəddar baxışları Səbinəni qorxudurdu. Bütün bədəni tir tir əsməsinə baxmayaraq heç nə edə bilmirdi. Qanı damarında donmuşdu. Nəfəs almağa çalışır amma sanki boğulurdu. Ani bir hərəkəti bu yırtıcının yeminə çevirəcəkdi onu. Yavaş yavaş arxaya dönürdü. Düşünürdü ki, bəlkə nəsə tapib onunla vura bilər yırtıcını. Geriyə çevriləndə isə artıq qarşısında heç nə yox idi. Düşünürdü ki bəlkə mən heç nə görməmişəm sadəcə bu aralar çoxmu fikirliyəm. Sorğu suallarla qarşı qarşıyaykən. Həyətdəki skamyada oturmağa qərara aldı. Burda oturub düşüncələrə dalarkən yuxuya getmişdi. Gözlərini açdıqda yeni bir şok yaşamışdı. Qarşısında Jaləni görmüşdü. Onun üz gözünə toxunur qucaqlayır amma yenə də inana bilmirdi ki bu Jalədi.
Səbinə:- Jalə bu həqiqətən, sənsən? Gözlərim mənə həqiqətimi göstərir. Sən yaşayırsan. Mən sənin sağ olduğunu deyirdim amma heç kəs mənə inanmırdı
Səbinə bir tərəfdən ağlayır bir tərəfdən onu bərk-bərk qucaqladı. Onun saçlarına üzünə əl vurur bir daha onu bağrına basırdı. Bu həqiqət idim inanmaq çətin idi ona
Can fəşanlığa düşən Səbinə bu qədər sevdiyi dostunda Jalədə bir soyuqluq hiss etdiyi zaman əlbəttə təəccüblənmişdi. Həmişə deyib gülən qız indi cox sakitcə dayanmışdı. Səbinə ona diqqətlə baxdıqda isə onun üzünün bəmbəyaz olduğunu hiss etmişdi. Bəs niyə belə idi axı onun heç gözlərində də həyat izi yoxdu. Sanki canlı meyid idi. Səbinənin diqqətini daha bir şey də çəkdi.
Səbinə: Canım dostum səni bu lənətdən qutaracam. Səni belə görmək məni öldürür. Mənimlə gəl evə gedək hər şey düzələcək.
Jalə:məndən uzaq dur məni axtarma. Bu sənə 1ci və axrıncı xəbərdarlığım olsun
Jalə bunu deyərkən çox sakit idi. Hissiz, ruhsuz idi sanki bu qız.
********************
- Yox getmə səni qutaracam deyə qışqırırdı.
Qızın səsinə həyətə düşən Ülviyyə qızını yenə skamyada göz yaşları içində tapdı.
Ülviyyə: qızım yenəmi Jaləni gördün?
Qızım bu gəlinlik bu evdə olduğu