u müddətdə sən bu yuxuları çox görəcəksən. Mən onu yandıracam bu dəqiqə.
Səbinə: Ana mənə inan bu dəfə həqiqətən gördüm yuxu deyildi. Nolar o gəlinliyə heç nə etmə. Hələ vaxtı deyil ana. Vaxtı gələndə mən onu öz əlimlə yandıracam.
Anası Səbinəni qucaqladı: Qızım sənin üçün çox narahatam. Artıq Jalənin ölümündən bir il keçib ama hələ də sən hər gün onu yuxuda görürsən.
Səbinə:Anacan, atamı itirəndə hələ 7 yaşım vardı, sən mənə həm ata, həm də ana oldun. Gənc yaşında hər çətinliklərə qatlaşdın. Bu gün əgər bizim nəyimiz varsa hamısı sənin sayəndədi. Bu qədər narahatlığını anlayıram. Amma narahat olma ana. Bu yuxulardan qurtulmağında yolunu tapacam, bunu deyib anasını qucaqladı.
İkisi də göz yaşlarına hakim ola bilmədi. Bəs Ülviyyə bu sözlərlə rahat olmuşdumu? Yox, əllbəttə narahat idi. Amma qızına kömək edə bilmirdi nə edirdisə də xeyri olmurdu. Səbinə bs yazıq qıza heç kəs inanmırdı. Hamı artıq onun xəyal gördüyünü düşünürdü.
Bes o qoca qadın o hardaydı. O qadın ki bəlkə də bütün bunlara səbəb olan insan. Səbinə bir il idi onu axtarırdı. Onu nə qədər axtarsa da tapmamışdı. Bütün axtarışlar boşunamıydı. Dostunu yalnız onun köməyi ilə qurtara bilərdi. Həmin günü və dostunu yadına saldı bir anlıq Səbinə. Bu qədər tutulan arzuları bir-birlərinə verdikləri sözləri. Belə dostluqlar az tapılırdı. Səbinə fikirləşməkdən dəli olurdu. İnsan sevdiyi birini qutarmaq üçün heç nə edə bilməməsi çox pis hisdi. Sevdiyinizi əlinizdən alırlar və sizdə buna yalnız seyirci qalırsınız.
Yuxuda gördükləri yadına düşürdü və birdə Jalənin sözləri anasından gizlətdiyi o sözlər:
- məndən uzaq dur. Bu 1ci və sonuncu xəbərdarlığımdı.
- Qurtacam səni.
- istəmirəm qurtarmağını mən bu həyatı seçmişəm başa düş
- Niyə belə edirsən hə cavab ver.
Elə bu an Jalə yoxa çıxmışdı. Səbinə isə qışqırırdı
- Yox getmə mən səni qurtaracam.
- Yox getmə mən səni qurtaracam.
Qutaracaqdı ama necə o qarını necə tapacaqdı. Həmin qarı hansı ki ona xəbərdarlıq etmişdi.
Bu gəlinliyin lənətli