o olmasaydı Melek Fikretle evlenecekdi..
Çiynine toxunan el ile irkildi.. Yanında oturan adamın gözlerinde acı görmüşdü..
-Heyatını elinden aldıĝım üçün meni eff et Zerife..
Qadın eşitdiyi sözlerin menasını anlamamışdı..
-Ne??..
Deye bildi sadece..
-Men illerce kor oldum.. Sevgi deye qelbimde yaratdıĝım hisse esir olub illerce seni incitdim.. Men sehv ettim.. Ve bunu iller sonra seni itirmek qorxusunu yaşandıĝımda anladım..
Qarşısındakı adamın gözlerinde gördüyü acı qelbini parçalayırdı..
-Fikret men..
Dedi amma elini tutan eller onu susmaĝa vadar etmişdi..
-Sensiz yaşaya bilmezdim Zerife.. Her seher gözlerimi açdıĝımda sen vardın yanımda.. Ìşimde uĝur qazandıĝımda, çöküş yaşadıĝındada sen idin arxamda olan.. Aile olmaĝın, ata olmaĝın ne demek olduĝunu da senin sayende öyrendim men..
Susdu.. Sözler boĝazında düyünlenmişdi. Ìller sonra etiraf etmek çetin idi.. 30 ilini bosuna yaşamışdı..
-Men senin qiymetini bilmedim..
Onun aĝladıĝını görmek qelbinde yaranmış buz daĝlarının erimesine sebeb olmuşdu.. Ilk defe idi Fikreti bele görürdü..
-Fikret.. Artıq her şey keçmişde qaldı.. Men seni eff etdim.. Sende meni eff et.. Men olmasaydım sen..
-Sen olmasaydın men heç vaxt heqiqi sevginin ne olduĝunu öyrene bilmezdim Zerife..
Fikret onun sözlerini kesmişdi.. Elini tutan ellere baxdı..
-Men çox peşmanam Zerife.. Mene son bir şans ver.. Geri qalan son günlerimde heqiqi sevgini yaşamaĝım üçün şans ver. Qelbinde açdıgım yaraları sarımaĝım üçün...
Qadın eşitdiyi sözlerin heqiqet olduĝuna inanmamışdı.. Gülümsemeye çalışdı.. Onun elini tutub qelbine doĝru sıxdı..
-Seni sevirem.. Fikret.. Ne olur olsun hemişe sadece seni sevmişem..
Demişdi.. Onu özüne doĝru çeken adam qolları arasına aldı..
-Artıq heyatımızda sadece xoşbextlik olacaq.. Söz verirem..
Dedi adam..

SENİ KİMLER ALDI...Yazar: NAZLI QAFARLI