z yashlarinin ardinca yashayacaqlarim daha acinacaqli olacaqdi.hemin pillekanlari nece chixdigimi bele basha dushmedim.Dehlizin sonundaki palataya iri addimlar ile yaxinlashdigimiz zaman "202" yazilmish otagdan chixan hekimden biraz aralida ayaq saxladi Vahid muellim.Menim hereketim dayandiginda ayaqlarimin esdiyini hiss etmishdim.Vahid muellim elimi buraxdigi zaman bedenime choken serinlik ile yere yixilacagimdan qorxurdum amma ozumu toxtaq tutmaga chalishdim.Son ana qeder hemin umud ile, istek ile gozlerimi qarshimizdaki hekime dikmishdim.Vahid muellim irelilese de men arxada hereketsiz qaldim.Onun hekim ile sohbetini eshitmemishdim chox sakit danishdiqlari uchun amma uzlerindeki ifade ile basha dushmushdum her sheyi artiq.Hekimin bashini yelleyerek ashagi salmasi ve Vahid muellimin gozlerine choken qem...Unutmaram hemin deqiqeleri iller otse bele.Ozumde guc tapa bilmishdim sonunda.Asta ve agir addimlar ile onlara teref geldiyim zaman ikisi de uzume baxirdilar donuq ifade ile.Gozlerim yasharmishdi amma aglamirdim.Vahid muellimin duz qarshisinda ayaq saxlayib uzune baxdim.Neise demeye bele ehtiyac yaranmamishdi.Onun
-Qizim -deyen sesinden hiss etmishdim palatada goreceyim menzerenin meni chokdureceyini.Sadece yanlarindan otub kechmishdim onlarin mane olmamasini isteyerek ellerimi one verib yol achmishdim ozume qapiya dogru.Palataya addimimi atmaga hazirlashdigim zaman hekimin yanina yaxinlashan tibb bacisina dediyi "olum vaxti 19:00" demesini eshide bilmishdim son olaraq.Cemi 10 deqiqe bundan evvel...19:00...Menim heyatimdaki tek dogmami aparan vaxtin gostericisi.Men ne anamin , ne atamin olumunu gore bilmemishdim.En pisi ise o idi ki, men onlari olumlerinden qabaq sag olaraq bele birce defe cemi birce defe de olsa gore bilmediyim kimi nenemin de gozlerine , qehveyi rengli ishiltili gozlerine son defe baxa bilmemishdim.Son defe o pariltini, o heyat pariltisini gormeden terk etmishdi nenem meni.Menim heyatimdaki tek dogmam.Getmishdi...Oglunun gedeceyi yerde onu