aglayaraq palataya dogru telesdiyinde Vahid qapinin agzinda dayanmish Alinin yaninda ayaq saxladi
-Inana bilmirem Ali! Inana bilmirem!
Ata qulaq as...
-Qulaq asmaq istemirem! Sen bir insani heyatindan bu qeder bezdirecek ne etmisen axi? Niye bele qeddarsan?
Ata...
-SUS! - Vahid gozlerini bereldib isharet barmagi ile ona dayanmagi emr edende Ali sadece susdu.Neise demesi de menasiz idi. chunki, indi butun gunahlar onda gorulecekdi haqli olaraq .
Zerife nene nevesini bu halda gordukde yaninda oturub honkur honkur aglamaqda idi.Ozu de bilirdi ki, onun bu hala gelib chixmasinda Aliden evvel gunahkar ozu idi.Semanin elini elleri arasina alib goz yashlari axitdigi zaman Vahid onun chiyninden tutub destek olmaga chalishdi.Yuxuda olan Sema agir shekilde gozlerini achdiqda Zerife nene de aglamasini saxlayib sevincek gulumsemishdi
-Qizim! Gulum necesen? - Sema tamamile bosh baxishlar ile onu izleyib hechne demesen elini siyirib onun elinden chixardiqda nenesinin uzundeki gulumseme de itmishdi.Vahid onun chiynini biraz daha sixib
-Zerife xanim ona sakitlik lazimdi
-Qizim?- Zerife nene gozlerini Semaya zilleyib sakitce dillense de o, uzunu chevirerek hech bir cavab vermeden uzanmaqda davam edirdi.Kash ki, Sema indi qishqirib onu gunahlandirsaydi, kashki bele susmaq evezine qelb qirici sozler deseydi amma nevesinin bu hali Zerife neneni daha chox perishan edirdi.Sema bu zamana qeder bir defe de olsun ondan kusmemishdi.Hemishe dediyini etmishdi, hemishe her sozunde onun yaninda olub destek vermishdi.Amma indi o, butun dunya ile elaqesini itirmishdi sanki.Ne nenesi, ne de bashqa biri onu bu veziyyetden qurtara bilmezdi.
Laila ile Emil xestexanaya chatib palatanin nomresini oyrendikden sonra yuxariya qalxdiqlari zaman dehlizde hekim ile sohbet eden ALini gorub dayandilar.
-Medesini yumushuq amma dermanlarin verdiyi zeiflik bir muddet onun uzerinden getmeyecek
bes ne zaman chixara bilerik?
-Insha Allah sabaha eve apara bilersiz lakin bir shertle ki, ona xususi baxim

<< 1 ... 215 216 [217] 218 219 ... 507 >>