getirin mutleq- hekim eshyalarini tibb chantasina yigib eyneyini duzelderek hele de heyecanla ona qulaq asan ALiye nezer yetirdi
-Narahat olmali bir shey yoxdu Ali bey- deye dillenerek xefif tebessumle Semaya baxdi- Sizin arvadiniz chox gucludur.Bu qeder bashina gelenler bele onun ruhunu heyat mubarizesinden chekindire bilmir- ona qulaq asaraq Ali de hushsuz veziyyetde sistem altinda yatan arvadina nezer yetirdi.Hekim elini onun chiynine ehmalca toxunduraraq evi terk etse bele Ali yerinde donub Semani izleyirdi.Heqiqeten de onun arvadi chox guclu idi.Onun goyermish uzu, shishmish dodaqlari ve sarilmish bedeni buna subut olaraq gosterile bilerdi.Axi niye mehz ona rast gelib bele ezablar yashamali olmushdu deye dushunurdu Ali...Bu qiz , indi onun qarshisinda sakitce uzanan heyat yoldashi butun bunlara layiq deyildi.Semanin uzandigi yatagda oturub eli ile onun uzundeki yaralara asta shekilde sanki qorxurmush kimi toxundu.
-Bagishla meni!- deye pichildasa da ureyi sakitleshmemishdi.Uzundeki teessuf yerini qezebe vermishdi bir andaca
-Sene bunu edeni tapacam ! Soz verirem!- deye yerinden sichrayib celd evi terk etdi.
**************************************
-Sen ne fikrleshirsen? Hetta hamilelik planimiz bele menasiz oldu- Laila elleri qoynunda eseb ile gozlerini suzduyu zaman elindeki qelemi barmaqlari arasinda firladan Emil gozlerini kreslosunda eylesherek izlediyi pencereye zillemishdi.
-Eshidirsen meni?!- Lailanin sesi bu defe daha yuksek chixmishdi deye Emil kreslosunu firladib ona teref chevrildi
Deyesen sen artiq ishe yaramirsan- onun sozleri Lailanin uzunde sual ifadesi yaratsa da o, vecsiz shekilde yeniden arxaya yaslanib bir qeder fikre getdi- Sen ve senin yalanchi hamileliyin ishe yaramir chunki, bizim beyzade Semaya ashiq olub.
-Emil!!
Men Alini senden qat qat yaxshi taniyiram Lailaa- Emil eyni vecsizlikle sozune davam etdiyinde Laila esebden dodaqlarini cheyneyirdi- O, sevmediyi birini yaninda qisas adi ile bele olsa bu qeder saxlamaz.Demeli ki, ya

<< 1 ... 243 244 [245] 246 247 ... 507 >>