gün onlardasan. Sən Jalə haqqında hər şeydən uzaq olmasan. Ora getdikcə daha pis olursan.
Səbinə: ana mən onlara getmək istəyirəm. Orda olanda özümü daha yaxşı hiss edirəm. Mən gedirəm ana məni saxlama.
Ülviyyə: Səbinə. Dayan getmə.
Anası nə qədər çalışsa da Səbinəni saxlaya bilməmişdi. Səbinə isə yenə o məyus ifadə ilə irəliləyirdi. Yenə də fikirliydi. Yolu keçən zaman hansı işığın belə yandığına baxmadan yolu keçirdi. Ancaq siqnal səsinə və kiminsə onu qucaqlayıb yerə yıxdığında sanki yuxudan ayılmış kimi oyandı. Gözünü onu qurtaran oğlanın gözlərinə zilləmişdi. Oğlan da onun gözlərinə baxırdı. Oğlanda nəsə çəkicilik vardı o gözəl gülümsəmə Səbinəyə sanki sevinc gətirmişdi bir an. Mavi gözləri ilə istədiyi şəxsi özünə cəlb edə bilmək üçün yardım exə biləcəkdi və o dəqiqə Səbinəni də sanki ovsunlamışdı. Hər şeyi unudub yalnız bu gözlərə baxmaq istəyirdi. Bir birlərinin gözlərində itən bu gənclər Səbinəni az qala vuracaq sürücünün səsi ilə bi birindən uzaqlaşdılar.
Sürücü : yoluna bax az qala səni vurmuşdum.
Sözlərini deyib ordan qaçdı. Daniel( səbinəni xilas edən) əsəbləşmişdi.
Daniel: bu dəqiqə onu öldürəcəm.
Səbinə: xahiş edirəm heç nə etməyin günah məndədi.
Daniel: siz yaxşısınız?
Səbinə: hə sadəcə bir az başım hərlənir.
Daniel: xəstəxanaya...
Danielin sözü ağzında qaldı. Səbinə bir andaca huşunu itirdi.
Səbinə fikirləri. Gözümü açmaq istəyirəm. Amma qorxuram. Gözümü açdığım an anam əlimi tutub. Anlamaqda çətinlik çəkirəm. Başımda ağrı var. Anam niyə ağlayır görəsən. Anam həkimə oyandığımı dedikdə həkimi otağı boşaldır. Mənə müxtəlif suallar verir. Amma cavab vermək istəmirəm. Sakitlik istədiyimi söyləyirəm. Otağı boşaldırlar. Diyəsən mənə sakitləşdirici vururlar. Gözlərim yenidən qapanır və yuxum gəlir.
****************
1 neçə saat sonra.
Ülviyə: qızım yaxşısan
Səbinə: ana dedim axı yaxşıyam.
Ülviyə:Məncə həkim səni evə buraxmaqla düz etmədi.
Səbinə: ana həkimdi bu neçə il oxuyub ondan çox biləcəksən.
Ülviyə: yaxşı amma