s artırdı.
Xanım:- Bunlar yuxarıda neyləyir belə?
Sevlan:- Voleybol oynayırlar Xanım.
Xanım:- Voleybol oynamağa bura niyə gəliblər ki? Qəşəng voleybol stadionları var,o keçən dəfə getdiyimiz yer var idi ha...
Sevlan:- Xanım,bəsdi sən canı. Cinayət sənə əməlli təsir edib deyəsən. Polisin voleybolla nə işi var?
- Niyə olmasın? Konstitusiyada polislər voleybol oynaya bilməzmi yazılıb?
Mircəfər:- Gəlirlər,susun artıq.
Atəşlə Nərmin onların yanına gəlir,hamı susub inspektorların nə deyəcəyini gözləyirlər.
Atəş:- Evin qulluqçusu hanı?
Səbinə az qaldı ki,elə oradaca bayılsın.
Səbinə:- Mə...mə...mən?
Atəş:- Qorxmayın, elə şey olmayıb,sadəcə çay istədiyimi deyəcəkdim.
Səbinə:- Hə,əlbəttə,bu dəqiqə.
Atəş təbii ki qəsdən bu sualı vermişdi,Səbinənin adı çəkiləndə göstərdiyi reaksiyası Atəşə çox şey başa salacaqdı.
Nərmin:- İzninizlə mən qulluqçunuzla çay süzərkən söhbət etmək istəyirəm.
Sevlan:- Hə,əlbəttə ki.
Nərmin Atəşin göz hərəkətindən nə edəcəyini əla başa düşmüşdü. Qulluqçunun yanına yollandı. Atəş isə özünə lazım olan digər məsələləri öyrənməliydi.
Atəş:- Cinayət olan vaxtı evdə kimlər var idi?
Soltan:- Mən şirkətdəydim. Qalanlar evdə. Kənan da şirkətə gəlirdi.
Atəş:- Bu evdə ayaq ölçüsü ən az olan kimdir? Xanımları nəzərdə tuturam təbii ki.
Nərmin:- Mənimlə Xanım. Eyni ölçülü ayaqqabılar geyirik... aaa,əlinizdəki ayaqqabı... bu ki mənimdir! Onu haradan tapmısınız?
Atəş:- Ramal bəyin otağından,özü də tək taylı.
Nərmin özünü ələ verdiyini indi başa düşdü. Ürəyinin döyüntüsü artmışdı. Güclə nəfəs aldığını hiss edirdi.
Nərmin:- Mənim ayaqqabımın orada nə işi var?
Atəş:- Mənə də o maraqlıdır,nə işi var?
Zeynəb də ayaqqabının digər tayını gətirdi.
Zeynəb:- Bəs bu biri tayının ikinci mərtəbədə banyoda nə işi var?
Atəş düz Nərminin gözünün içinə baxırdı. Hər reaksiyası önəmli idi.
Atəş:- Nərmin xanım,sizi sorğuya almaqdan başqa çarəm yoxdur. Mənimlə gəlin.
Nərmin:- Yanılırsınız,mən heç o vaxt evdə deyildim.
- Harada idiniz?
-