yaş axıtdı. " Axı niyə? Niyə Fərdidə digər insanlar kimi deyil? Niyə məni belə incidir? Məni belə incitməsinə baxmayaraq niyə yenədə ondan əl çəkə bilmirəm? Niyə axı niyə? "- Damlanında Aygündən bir fərqi yox idi. Suallar beynini işğal etmişdi.
•
• Pərvin anasının dediklərini Elmara danışmışdı.
•
• Elmar: Of qardaş of, bu Səadət xalanın dərdi nədi? Dünyanın ailəsi niyə o qədər pisdiki? Axı mən bilən yaxşıdı vəziyyətləri.
•
• Pərvin: Yox yaxşıdı. Sadəcə ziyalı ailəsi deyil deyə problem edir anam. Güya ziyalı olduqda nə dəyişəcək. Başa düşmürəm. Mən Dünyanı puluna görə sevirəm məgər?
•
• Elmar: Narahat olma hər şey düzələcək.- deyib əlini Pərvinin çiyninə qoydu. Bu zaman Pərvinin telefonuna zəng gəldi. Bu Dünya idi.
•
• Pərvin telefonu əlinə alıb: Of, yenə yalan demək istəmirəm. Məndən cavab gözləyir neçə saatdı. Nə edim? -deyib çarəsizcə Elmara baxırdı.
•
• Elmar: Aç danış. Olanları de. Axrı-başı öyrənəcək.
•
• Pərvin nə deyəcəyini bilmədən telefonu açdı: Alo, Dünyam,
•
• Dünya: Can , dünyam. Nə edirsən?
•
• Dünya çox zaman ona belə cavab verirdi. Pərvin onun cavabına gülümsünüb: Heç belə salamatçılıqdı.
•
• Dünya istədiyi cavabı ala bilmədiyi üçün bir az danışdıqdan sonra sualı açıq şəkildə dedi: Ailənlə danışdın?
• Pərvin biraz sakit qaldı bu sual qarşısında. Sonra özünü toparlayıb: Mən hər şeyi yoluna salacam. Narahat olma. Dünyanın məyusluğu səsindən bəlli idi. Çünki bu cavabı gözləyən tək Dünya yox, həmdə anası Vəfa xanım idi.
•
• Dünya: Nəsə problem varki?
•
• Pərvin: Dünyam danşarıqda sabah üz-üzə. Elmargildəyəm yuxum gəlir. Gedim yatım.- beləliklə zəngi sonlandırdılar.
•
• Artıq səhər açılmışdı. Bu gün gözünə yuxu girməyənlərdən biridə Elmar idi. Dünənki hadisəni fikirləşirdi. Aygün isə qərarlı idi. Bu gün soruşacaqdı Elmardan gül məsələsini. İçindəki bu şüphəni öldürməli idi. Odurki sinifə qalxdı. Dünya hələdə yox idi. Keçib partasında oturdu Aygün.
•
• Dünya yuxudan oyanıb əl – üzünü yudu. Dünən