Bölüm 18

Mənzilimə girər-girməz elədiyim ilk şey Riyadın köynəyini açmaq oldu.Köynəyi soyunduğum an telefon zəng çaldı. Əslində,kimin olduğunu bilirdim,amma yenə də əmin olmaq üçün zəngə baxdım.Bəli,Riyad idi.
J:Alo?
R:Hardasan sən?
J:Evimdə.
R:Mənə deməmiş necə gedə bilərsən?
Dərindən iç çəkdim.
R:Jalə,anamla danışdım.O evə heç vaxt qadınla getməmişəm deyə anam..Kimisə sevməyimə ehtimal vermir.
J:Mən işə getməliyəm,sonra danışsaq olar?
R:Mənə zəng et.

Riyadsız keçirdiyim artıq üçüncü gün idi.Arada qısa zənglərə görüşə bilmişdik sadəcə.Bəlkə də qaçırdım ondan..Bizə lazım olan bu imiş kimi gəlirdi mənə. Riyad ağlıma gələn kimi maşının sürəti artmağa başlayırdı həmişə.Fikrim o qədər dağılmışdı ki,qırmızı işıqda keçdiyimdən xəbərsiz idim.Anidən qulağıma dolan siqnal səsləri əyləcə basmağıma səbəb oldu.Qarşımdakı maşının arxasını azcıq əzmişdim..Bəli,bəli "azcıq"..Lənət olsun.Cəld aşağı düşərək ilk öncə öz maşınıma sonra isə mənə yaxınlaşan sarışın yekəpərə baxdım.
J:Mən..mən. .
S:İlahi,maşın bərbad vəziyyətdədir.
J:Siz axı niyə mənim qarşıma çıxırsız?
Yekəpər mənə tərəf çevrilərək qaşlarını çatdı.
S:Sən qırmızı işıqda keçdin!
J:Heç də!Belə baxanda heç yol sənin də deyildi!
Nə deyə özümü haqlı çıxarırdım ki?
S:İndi polisə zəng edəcəm!
Gözlərimi bərəldərək cəld onun arxasıyca getməyə başladım.
J:Cənab..şey baxın,öz aramızda həll edə bilərik,xərci nədirsə ödəyrəm!
S:Çəkil görüm!
Yenə inadla arxasıyca düşdüm.Lakin bu zaman maşının arxa oturacağından düşən adam ikimizin də susmasına səbəb oldu.Onun üzündəki zəhmi görəcək səsim tutulmuşdu.Qaşlarını çataraq əvvəlcə mənə,sonra yanımdakı adama baxdı.
P:Mən iclasa gecikirəm,sən amma qızın yaşındakı adamla mübahisə edirsən!
Sürücüsü olduğunu düşünürək əminliklə o adama yaxınlaşdım.
J:Salam,bilirsiz bayaqdan mən də ona onu başa salmağa çalışıram ki,xərci nədirsə ödəyərəm polisə nə ehtiyac?
Növbəti dəfə qulağıma dolan bağırtı sürücünün arxasında "gizlənməyimə" səbəb oldu.
P:Mən istəsəm bu maşından