a kaş ki həqiqəqətən ürəkdən mənə inana bilsəydin.... Psixoloqa 9 da getməliyik aşağı düşək yemək yeyək çıxaq.
*****************
8:30.
Səbinə xəstəxanaya daxil oldu. Katibə onu görüb çağırdı. Katibə: buyurun nə üçün gəlmişdiniz.
Səbinə: Psixoloq Danielin qəbuluna gəlmişdim.
Katibə : hə istəyirsiniz otağında ya da çöldə gözləyin hələ gəlməyib. Amma deyəsən əvəz edən həkim var.
Səbinə Danielin otağına keçdi. Burda hər şey o qədər səliqəli idi ki. Otaqda ağ rəngdə mebel ağ rəngdəki aboyla dizayn edilmişdi. Otaqdakı abu hava belə insanı sakitləşdirməyə bəs edirdi. . Səbinə stulda oturub həkim gələndə nə deyəcəyini məşq edirdi.
Səbinə ucadan- salam həkim. Yox yox salam Daniel bəy, bəy artıq oldu. Salam Daniel həkim. Daniel həkim nə ya. Artıq ünsiyyətimiz olub. O qədər də rəsmi danışmağa məcbur deyiləm bəlkə də sadəcə Salam Daniel necəsiniz kifayət edər.
Bayaqdan Səbinənin danışıqlarına qulaq asan Səbinənin qarşıındakı masanın qabağında arxası ona tərəf çevrilmiş stulda oturan bir nəfər üzünü ona çevirdi. Səbinə çox bərk utanmışdı. Heç vaxt belə utanc duymamışdı. Qarşısında duran yaraşıqlı gənc ona baxıb o məftun edici gülüşü ilə qəh qəhələr boğulmuşdu.
Səbinə- axmaq sənə bu lazım idi. Görəsən bu adam mənim haqqımda nə düşünəcək elə biləcək Danielə qarşı hislərim var. Bəlkə gedib ona çatdıracaq. Çox axmağam. Yox yox ən yaxşısı mən çıxım otaqdan. Nə bu şəxslə nə də Daniellə qarşılaşmasam daha yaxşıdı.
Səbinə təzəcə ayağa durmuşdu ki Həmin şəxs gülüşünü dayandırıb onu saxlamağa çalışdı. Cəld onun yanına gələrək qolundan tutdu əyləşməyi təklif edib vəziyyəti izah etməyə çalışırdı. Özü də onun qarşısında oturdu.
Stefan: bağışlayın amma ( gülməyə başlayır) Daniel bəy Daniel (yenidən gülməyə başlayır) özümü saxlaya bilmirəm gülməyimi dayandıra bilmirəm. Çoxdandı bu qədər gülməmişdim.
Səbinə utanc hissi keçirirdi amma bu rəftarı görüncə xeyli əsəbləşmişdi bu qədəri artıq idi. Səbinə düşüncələri- bunlar dəli olmuyanı da əstəfurrullah. Boş ver bu axmağı