Danieldə gəlmədi gedirəm heç kim saxlaya bilməz məni.
Səbinə: məni bunun üçün saxladınızsa doyunca güldünüzsə gedə bilərəm artıq.
Stefan: sadəcə güldüm üzr istəyirəm bax bir də gülməyəcəm söz bu axrıcıdı Daniel( gülür)
Səbinə: burda bu qədər gülməli nə var.
Stefan: siz elə bil ilk görüşə gəlmisiz.
Stefanın son cümləsi artıq Səbinəni çilədən çıxartdı. Bu artıq son damla idi. Stəkana su tökərsən və axrıncı damla onun daşmasına səbəb olan kimi Səbinənin də əsəbləri son həddə idi.
Səbinə əsəbdən nə edəcəyini bilmirdi. Stefanın sözləri onu hər dəqiqə bir az daha utanc səbəbi olurdu. Səbinə dodaqlarını dişləyirdi. Qaşlarını qaldırır öz özünə elə hey söylənirdi.
Səbinə düşüncələri- bu axmaq məni nə sanır. Yox bu axmağa nəsə deyib payın verməliyəm yoxsa axmaq vəziyyətinə qalacam.
Səbinə ayağa qalxır: mən gedirəm sağ olun.
Stefan vəld qabağına gəlir və üzr istəyir.
Stefan : bir kəlimə də bu barədə danışmayacam siz probleminizi mənə danışın mən də psixoloqam Daniel ola bilsin bir az geciksin.
Səbinə: gözləyərəm.
Stefan: özünüz bilin vaxtınız boldusa gözləyin.
Səbinə: bir az gözləməkdən heç nə olmaz.
Stefan : pnun nə vaxt gələcəyini demək dəqiq deyil.
Səbinə : yox yox ordadı baxın ordadı arxaya pəncərəyə baxın.
Stefan arxaya çevrilir və arxada heç nə olmadığını görür. Səbinənin Daniel haqqında danışdığını düşünür. Amma bir şeyi başa düşmür ki bəs niyə Səbinə bu qədər əsir. Rəngi də niyə belə qaçıb.
Stefan : nə gördün.
Səbinə: sən arxanı mənə tərəf çevirdiyin zaman o gəlir. Bax bax nolar tez bax ordadı.
Stefan yenə də arxada heç nə olmadığını görür. Səbinənin yanına gəlir.
Stefan: Səbinə dəqiq nə gördün mənə danış.
Səbinə: ordadı ordadı görürəm axı niyə inanmırsan ordadı. Qorxuram nolar nəsə elə mən qorxuram nolar nəsə elə.
Səbinə düşüncələr- o an özümü itirmişdim. Bədənim əsirdi. Qorxu bütün bədənimə hakim kəsilmişdi. Yenə də mi kabuslar amma mənə inan yox idi. Bu şəxs də mənə inanmayacaqdı. Amma şansımı yoxlamaq istəyirdim. Dilim