məni axtarırsınız sizlə danışan mən idim deyə arxadan Stefan səsləndi.
Ülviyyə: mən qızəmı evə aparmaq istəyirəm.
Stefan : gəlin otağıma keçək ya da Danielin otağına keçək mən sizinlə danışacam və sonra yenə aparmaq istəsəniz qızınızı aparın.
Danielin otağına keçdikdən sonra Stefan qarşısında gördüyü bu narahat ananı sakitləşdirməyə çalışdı.
Stefan: sakit olun qızınız indi sakitləşdirici vurulub yaxşıdı. Amma mənə onun nə qədər vaxt belə olduğunu necə simptomplar göstərdiyini danışın. Mən qızınızın vəziyyətinizi yaxından izləmək istəyirəm.
Ülviyyə olanları qızənın hər gecə vəziyyəti haqqında danışdı.
Stefan : dostundan sonra belə olub demək. Sadəcə bir müddət burda qalsın onun üçün ən yaxşı yer buradı. Siz onun yanında olsanızda simptompları tutanda heç nə edə bilməyəcəksiz. Amma bura özəl klinikadı bizim hər cür şəraiti var.
Ülviyyə bu qərarı verməkdə çox çətinlik çəkirdi. Özünü qızına xəyanət etmiş kimi his edirdi. Amma bir il keçsə də qızında bir irəliləyiş görmədiyindən düşünürdü ki bəlkə də ən yaxşı yol onun bir müddət burda qalması idi.
Ülviyyə: bir neçə gün amma. Qızımı görmək istəyirəm.
Stefan : əlbəttə buyurun o yəqin ki ayılıb.
Ülviyyə Səbinəni görəndə ürəyi söküldü. Səbinə nin saçını oxşadı. Qızım deyərək damla damla göz yaşları axıtdı. Səbinə isə sakit səslə yalnız bunu deyirdi: anacan məni aparmağa mı gəldin.niyə ağlayırsan axı.
Ülviyyə göz yaşlarını dayandıra bilmədən : qızım bir neçə gün burda qalacaqsan sonra gəlib səni aparacam.
Səbinə: yox ana burda qalmaq istəmirəm burda özümü tamam yalnız hiss edirəm. Buranın pəncərələri həbosxana pəncərələrinə bənzəyir otaqdan çıxanlar isə qapını bağlayıb gedir. Getmə mən burda sənsiz necə qalaram.
Ülviyyə bir anlıq fikrini dəyişib yox qızımı aparıram demişdi həkimə.
Stefan isə onun qulağına bu kəlimələri dedi: baxın artıq sizi görmək belə onu əsəbləşdirdi. En yaxşısı bir neçə gün ondan uzaq olun. Bura gəlməyin.
Ülviyyə ağlaya ağlaya otaqdan çıxdı. Səbinə anasına tərəf gəldi amma