Lənətlənmiş gəlinlik
III bölüm - ana mənə inan
Ülviyyə : Səbinəəəə Səbinəəə dur.
Səbinə düşüncələri- bu dəfə çox bərk yuxlamışdım. Elə bil neçə ilin yorğunluğu var üstümdə. Bu dəfə gözümü açanda harda oyancam görəsən. Artıq hər dəfə bir yerdə oyanmaq məni bezdirir. Amma yox bu dəfə deyəsən evdəyəm, eşitdiyim səs anamın səsidir.
Səbinə yarıyuxulu gözlərini açır. Hər tərəfə ətraflı nəzər gəzdirdikdən sonra evdə olduğuna əmin olur.Saata baxıb saatın 8 olduğunu görür. Eyninə bir şey keçirib ayağa qalxır. Qapının düz ağzında durmuş anasını görüb ona tərəf gedir. Yuxudan hələ tam oyanmadığından bir az əsəbi idi. Oyandırılmasına görə əlbəttə.
Səbinə: ana otağıma qədər gəlməyinə nəsə səbəb var hə? Axı sən bilirsən ki mən ən tez 9 da dururam.
Başını aşağı əymiş Ülviyyə çox sakit bir tərzda qızına cavab verdi.
Ülviyyə: sadəcə bu gün 9da xəstəxanada olmalıyıq.
Səbinə bir an anasının gözlərinin içinə baxdı əllərini tutdu. Gözləri belə anasından yalnız bircə şey istəyirdi. Ona inanmasını.
Səbinə: ana sən məndən böyüksən. Nə vaxt psixoloqa get dedinsə getdim. Amma xahiş edirəm bircə dəfə qızına inan. Mən sənin qızın deyilmiyəm. Psixoloqlar özgəsidi onun dediklərinə inanırsan amma mənim yox. Jalə sadəcə evlilikdən qaçıb məncə mən onu o günü həqiqətən də gördüm. Mənə inansan olmazmı. Belə çox ağırdı mənə həyatda güvənəcəyim bir insan belə yoxdu kimi hiss edirəm.
Səbinə düşüncələri - anamın üzünə baxdım o an o qədər istəyirdim ki mənə inanmasını. Gözlərinin yaşardığını görmüşdüm anamın. Düşündüm bəlkə anam məni qucaqlayıb qızım sənə inanıram deyəcək. Sən yalan deməzsən, qonşular, ətrafda olanlar kim sənə inanmasalar da dəli desə də mən sənin doğru dediyini bilirəm. Sənə inanıram tək sənə. Anam o qədər yanılttı ki məni. Sözləri o qədər qəlbimi qırdı ki bəlkə də ağır sözlər deyildi. Amma nə olsun mənə inanmamağı bəsdi o mənə inanmırdı. Allah bəlamı versin ki anam mənə inanmırdı. Mənə heç kəs inanmırdı. Amma mən inanırdım bir gün hər kəs mənim doğrularımı görəcək.