f qaranlığa qərq oldu..

Bədənimdən keçən elektrik cərəyanla dik atıldım . Artıq gözlərimi də bağlamışdılar.Dəli kimi qışqırmağa başlamışdım ki,kimsə çənəmdən yapışdı.
:Kəs səsini!Get bossa deki,oyandı tez ol!
:Boss saat yeddidə gələcək.
Nə?Artıq saat yeddi idi?Üzərimə atdıqları soyuq su kifayət qədər soyuq döşəmə ilə əzablı bir ikiləm yaratmışdı,titrəyirdim. Ayaq səslərindən gəldiyim qənaətlə məndən xeyli uzaqlaşdıqlarını düşündüm.Divara daha da yaslanaraq,ayaqlarımı qarnıma sıxdım və sakit səslə hönkürərək ağlamağa başladım.Bədənim ağrıdan sızlayır və titrəyirdi.İndi o heç vaxt sahib olmadığım ailəyə və yenicə qəlbimə sevgi toxumları səpmiş Riyada elə ehtiyacım var idi ki..Çənəmdəki mayeni hiss edəcək dodağımdan axan fərqinə vardım,şaxtadan bütün bədənim keyimişdi.Mən bu əzablara layiq olacaq nə etmişdim ki?..Sürətlə yaxınlaşan ayaq səsləri başımı qaldıraraq görə bilmədiyim qaranlığa baxaraq,naməlum səslərin gəldiyi yeri təxmin etməyimə səbəb olmuşdu.Biri..düz qarşımda dayanmışdı.Udqunaraq geri çəkildim və qanamış dodağımı dişlərim arasına alaraq bədənimin əsməyinə son verdim.Çənəmi qavran əldən xilas olmaq istəsəm də daha israrla sıxılan çənəm hərəkətsiz qaldı və bu kobud hərəkət bayaqdan bəri sinəmdə saxladığım hıçqırıqları azad buraxmağıma səbəb oldu.
:Dodağı niyə qanıyır?!
Qulaqbatırıcı bağırtı mənə naməlum səsin kimliyini təxmin etməyə imkan verməmişdi.
:De görüm onlar sənə əl qaldırdı?
Üzümü sığallayan kobud və qabar barmaqlar getdikcə daha da geriyə sürünməyimə səbəb olmuşdu.
J:Eləməyin..mən heç nə eləməmişəm.
:Gəl qayıdaq hər şeyin şahidi olduğun həmin gecəyə..
Refleks olaraq cəld başımı yuxarı qaldırdım ki,bununla özümü ələ verdiyimi gec anladım..
:Ay sağ ol,demək xatırladıq.
Lənətə gələsən,o gecə o hadisəyə şahid olmağı mən seçməmişdim..
:Şşşt,ağlama..
Üzümdə dolaşan kobud barmaqlar indi məndə islaholunmaz əsəb yaratmışdı.Sərt şəkildə üzümü yana çəkdiyimdə çənəmdə ağrı yaradacaq qədər sıxılan barmaqlar yenidən üzümü özünki ilə