bərabərləşdirdi.
:Aha,harda qalmışdıq?Sənin gözəl gözlərinin o gecə gördüyü adamdan danışırdıq.Danış,Jalə,o necə biri idi?Kim idi?
Ağlaya-ağlaya qısıq səslə dilləndim.
J:Mən heç nə görməmişəm..
Axı bu yalan deyildi!
:Bax,indidən yola getmirik,bu pis olur.
Lağ edici tərzdə desiyi sözlər dodaqlarımı bir-birinə sıxmağıma səbəb oldu.
J:Nə edə bilərsən ki?Öldürəcəksən məni?!Öldür,alçaq!
:Siz çıxın.
Təmkinlə dediyi bu kəlmənin ardından şaxtadan fərqli olaraq od saçan nəfəsi üzümdə dolaşdı.
:Məncə,ölüm ən yüngül cəzadı!Sənə başqa əzablar da verə bilərəm,məsələn:ailədə..
Paltomun altına təmas edərək ayaqlarımı sığalladı ki,bu da yenidən çapanlanmağıma səbəb oldu. O da öz növbəsində məni yenidən divara sıxmışdı.
:məsələn,yataqda..
J:Bəsdi!!Mən onu görməmişəm!Qatil qalıb bir kənara bunun əzablarını mən niyə çəkirəm?!!
Yüksək səslə bağırdığım bu sözlər iyrənc qəh-qəhə ilə cavablandırılmışdı.
:Deməli,o gecə qətl hadisəsini gördüyünü etiraf edirsən?
J:Hə!Lənət olsun,mən sadəcə ordan keçirdim və yerə sərilən adamda başqa heç kəsin üzünü görməmişəm!!!
:Bayaq da heç bir qətl görmədiyini deyirdin,hm?
Qorxuğum başıma gəlmişdi..Məgər aylardı polisə və məhrumun yaxınlarına etiraf etməkdən çəkinməyimə səbəb bu deyildi?Günahsızkən günahkar olmaq..
J:Sən..sən Ayselin qardaşısan?
:Jalə,mən hətta qatil olsam da durub sənə kimliyimi açıqlayası deyiləm ki?Həm sən söhbəti dəyişmə.
J:Niyə qatil oluğumu da demirsən,hə?!
Üzünə bağırdığım bu sözlər sahibinin səsinə bir nəşə qatmışdı.
:Çünki..indi görmədiyim gözlərini görmüşəm..sən qatil ola bilməzsən.
Bağlı əllərimi yuxarı qaldıraraq dodaqlarını incə əlimə toxundurdu.
J:Toxunma mənə!
Sarkazmlı bir gülüş..
J:Bəsdi,nə olar..
Paltomun çiyinlərimdən aşağı sürüşməsi ilə başımı silkələməyə başladım və bacardığım qədər yüksək səslə qışqırmağa başladım.
J:Eləmə!Yox!
Bağırtılarım üstümə düşən ağırlığla qısılmağa başladı.Qorxudan dilim tutulmağa başladım. Gözlərim bağlı,əllərim bağlı..məni zorlayacaqdı?Bütün səslərin susduğu