yenidən sözə başladı: Anan gülləri bəyəndi?
•
• Elmar: Ən xoşagəlməz gül olsa belə mənim anam bəyənər. Gülləri çox sevir.
•
• Aygün gülümsünüb: Məndə. -dedi.
•
• Elmar: Bilirəm.
•
• Aygün: Hardan bilirsən?
•
• Elmar: Uzun müddətdirki dostumsan bilməyib nə edəcəm?
•
• Aygün:Hmm qane edici cavab olmadı.
•
• Elmar: Niyə?
•
• Aygün: Axı mən sənə güllər haqqında danışdığımı xatırlamıram.
•
• Elmar bir az susub: Danışmısan. Amma xatırlamırsan yəqin.
•
• Aygün: Sənində xəbərin varıydı hə mənim 'Gizli heyranımdan'?
•
• Elmar: Şey. Həə varıydı.
•
• Aygün: Artıq şükür yoxdu. Kimidisə bezdi məndən yəqin.
•
• Elmar: Bezməz.
•
• Aygün: Bezdiki artıq gül qoymur heç hara.
•
• Elmar: Bəlkədə səni qorxutmaq istəmir.
•
• Aygün: Gülün nəyindən qorxacamki?
•
• Elmar: Güldən yox. Gülü ora gətirəndən.
•
• Aygün: Yooxx, ondanda qorxmuram.
•
• Elmar: Bəs onda niyə 2 - 3 ay əvvəl psixyatra gedirdin?
•
• Aygün: Sən bunu hardan bilirsən?
•
• Elmar : Bilirəmdə.
•
• Aygün: Elmar!
•
• Elmar Aygünün üzünə baxıb: Eşidirəm.
•
• Aygün: Sənsən hə?
•
• Elmar başını yenə başqa tərəfə çevirdi. Çünki Aygünün gözlərində xəyal qırıqlıqlarını görmək istəmirdi.
• Aygün: Danış! Səniydin hə? O gülləri hər yerdə qarşıma çıxaran səniydin!.
•
• Elmar isə sadəcə susurdu.
•
• Aygün əsəblə: Sualıma cavab ver!
•
• Elmar yenədə susmuşdu.
•
• Aygün ayağa qalxıb heç nə demədən oradan uzaqlaşmaq istəyirdiki Elmar: Hə. Məniydim.- dedi.
•
• Aygün elə olduğu yerdəcə donub qaldı.
•
• Damla artıq sıxılmışdı. Fərdinin danışmaq kimi bir niyyəti yox idi. Buna görədə ayağa qalxıb: Mən gedirəm artıq. - dedi.
•
• Fərdi: Hara?
•
• Damla: Hara olacaq? Evə.
•
• Fərdi: Axı bura səninlə bir şeylər danışmaq üçün gəlmişdik.
•
• Damla: Danışmaq niyyəti olan insan kimi görünmürsən.
•
• Fərdi: Yaxşı keç otur danışaq.
• Damla könülsüzcədə olsa qalxdığı yerə əyləşdi. Fərdi onun gözlərinə baxırdı: