çəkməyi bacarmışdı. Hər dəqiqəsini onun xəbəri olmadan izləyirdim. Universitetə qəbul olduqdan sonrada izləməyə davam etdim. Artıq varlığımı ona hiss etdirməyə başlamışdım. Əvvəl rədd etsədə sonra oda məni sevdi. Sonra sevgili olduq. O qədər xoşbəxt idikki. Özümü yuxuda hiss edirdim. Çox sevirdim onu. Dünyalar qədər. Oda məni sevirdi. 1 il 8 ay 11 gün sevgili qaldıq.
Aygün: Niyə ayrıldız?
Elmar köks ötürüb: Səhv etdi. Mənə qarşı səhv etdi. Qürurum icazə vermədiki bağışlayam onu. Nə qədər yalvardı bağışlamağım üçün amma bağışlamadım. Bağışlamağı bacarmadım. -Elmarın gözləri dolmuşdu. Biraz susub özünü toparladıqdan sonra sözünə davam etdi: Ayrıldığımız 3 ay olmuşdu. Əvvəl gizlin gizlin izləyirdim onu. Amma son bir ay idiki artıq izləmirdim. Özümü onun yoxluğuna alışdırmağa çalışırdım. Bu heçdə asan iş deyildi mənim üçün. Amma bacarmalıydım. Bir gün bibimin oğlu Ruslan evlənəcəyini dedi. Hər kəs həvəslə nişana hazırlandı. Və nişan günü gəlib çatdı. Mən biraz gecikdim nişana. Həvəssiz gedirdim. Onunla ayrıldıqdan sonra heç nəyə həvəsim qalmamışdı. Gəlib salona daxil olduqda gözlərimə inana bilmədim. Bəy-gəlin kürsüsündə Yaqutla Ruslan oturmuşdu. Qapıda donub qalmışdım eləcə. O isə məni görmürdü. Üzündə xoşbəxtlik görmürdüm. Bir neçə dəqiqə sonra oda məni gördü. Oda donub qalmışdı. Eləcə bir-birimizə baxırdıq. Məni anamın səsi ayıltdı xəyallardan. Şok vəziyyətindəydim. Gördüklərim elə bilirdimki yuxudu. Tezliklə ayılmaq istəyirdim bu yuxudan. Amma nə xeyri. Həqiqətəndə Yaqut Ruslanla nişanlanırdı. O müddət ərzində üzünün güldüyünü görmədim. Amma mənədə baxmırdı. Gün necə bitdi bilmədim heç. Evə gəldikdə anamdan soruşdum olanları. Anam sevdiyim olduğunu bilirdi amma onu tanış etməmişdim. Danışığımdan başa düşdüki o qız elə həmin qızdı. Nəsə anam mənim yaxşı olmadığımı görüb Yaqutla danışmağa gedib məndən gizlin. Yaqut gəldi yanıma bir gün. Dediki bu evliliyi ailəsi istəyib. Amma o an əsəblə mən ona qulaq asmadım. Başa düşə bilmirdim. Mən oğlan ola- ola üç aydı