. Külək vurdu möhkəm örtüldü. Yat sən məndə qalxıram otağıma.
•
• Anası: Aygün, birdə belə şey etmə. Qapı açıq qalıb? Gəl atanı oyat!
•
• Aygün: Yaxşı ana. Get yuxun qaçmamış yat.
•
• Anası: Sən yuxu qoyursan adamda? Nəsə tez qalx yuxarı! Aygün anasının niyə bu qədər əsəbləşdiyini çox yaxşı başa düşürdü. Aygünün əvvəl gül məsələsinə görə psixologyası pozulduğundan qorxurdu qızı üçün. Aygün qalxıb otağına girdi. Sevincdən gözünə yuxu girmirdi. Yuxu bu gecə həm Dünyadan həmdə Damladanda uzaq idi.Dünya düşüncələr içində boğulurdu. Axı onu tanımayan bu insanlar necə onu istəməmişdilər? Nə isə səhvinimi görmüşdülər? Dünya üçün rədd edilmək duyğusu ağır idi. Hələdə sevdiyinin ailəsi tərəfindən. Damla isə nə Aygün kimi sevincli idi nədə Dünya kimi üzgün. Fərdi ilə yenidən barışdıqları üçün sevinirdi. Amma bu sevincin qarşısını keçmiş alırdı. Beləki bu gecə hər üçünə yuxu haram idi. Səhər dan yeri sökülürdü. Hər üçüdə təzəcə yuxuya getmişdilər. Dünyanın ağlamaqdan üzündə və gözlərində şişkinlik var idi. Onu oyatması üçün axşamdan qurduğu telefonunun zəngi çaldıqda üz- gözünü turşudub telefonu söndürdü. Görünür qalxmağa heç niyyəti yox idi. Beş dəqiqə sonra Damla otağa girib güc-bəla ilə onu yataqdan qaldırdı. Dünya əl-üzünü yuyub qarderobun qarşısına keçdi. Qara şalvarı ilə qırmızı köynəyini geyindi. Saçlarını arxasına tökərək otağı tərk etdi. Hər kəs yemək başında toplanmışdı. Dünyanın isə heç iştahı yox idiki bir tikə nəsə yesin. Bu anası Vəfa xanımın diqqətindən qaçmadı.
•
• Vəfa xanım: Dünya, qızım yaxşısan? Çöhrən solub sanki. Bayaqdan bir tikə olsun nəsə yeməmisən. Xəstələnməmisənki?
•
• Dünya: Yooxx mənim gözəl anam. Yaxşıyam. Sən narahat olma. Bax yeyirəm- deyib bir tikə çörəyin üstünə bal qoyub yedi və gülümsədi.
•
• Beləcə səhər yeməyini başa vurub evdən çıxdılar. Damlanında diqqətindən yayınmamışdı Dünyanın bu halı.
•
• Damla: Dünüş, nə olub sənə gözəlim mənim? Hə? - Dünya bu sözə bəndmiş kimi göz yaşlarını sərbəst buraxdı.
•
•