BƏYƏNMƏYİ VƏ FİKİR YAZMAĞI UNUTMAYIN...

Bölüm 22.
Dünya Damlanın nə dediyini başa düşməyə çalışırdı.
Dünya: Damiş sakit izah et görüm nə baş verir?
Damla: Məndən üzr istədi. Dediki hər şey üçün peşmanam. Bağışla məni. Sənsiz günlərdə başa düşdümki sənsiz yaşaya bilmərəm. Sən demə elə addım - addım məni izləyirmiş əzəldən. Londonda qarşılaşmağımız təsadüf deyilmiş.
Dünya: Onsuzda bilirdikki London məsələsi təsadüf deyil.
Damla: Dünya mən inanıram dəyişib o.
Dünya Damlaya yaxınlaşıb onu qucaqladı: İnşaAllah sən dediyin kimi olar. Dəyişmiş olar.
Dünya Damlanı azda olsa ayıltmışdı. Damlanın keçmişdə olanlar bir-bir gözünün qabağından keçirdi. İçinə qorxu düşmüşdü. Görəsən Fərdi həqiqətən dəyişmişdi? Bu sualın cavabı onu çox qorxudurdu.
Aygün otağında oturmuşdu. Yatmaq istəyirdiki bir anlıqda olsa unutsun olanları amma bacarmırdı. Yuxu ondan uzaq qaçırdı. Düşüncələrdən onu telefonun səsi oyatdı. Yatağın baş ucunda duran telefonunu əlinə aldı. Mesaj Elmardan idi.
- " Qapınızdayam. Çıxa bilərsən?"
Aygün öz-özünə: Dəlidi ey. Necə çıxım? Axmaq.
-" Yox çıxa bilmərəm!"
Elmar: "Sən gəlməyincə gedən deyiləm. "
Aygün: " Gözüm aydın. Qal don orda." -mesajı yazıb telefonu söndürdü. Elmar isə hələdə qapıda gözləyirdi. Gözü Aygünün pəncərəsində idi. Aygün marağını boğa bilməyib pəncərəyə çıxdı. O an baxışları Elmarla toqquşdu. Tez pərdəni örtüb geri çəkildi. Elmar onun bu hərəkətinə gülümsündü. Aygünün isə həyəcandan dizləri əsirdi.
Dünya nəsə problem olduğunu aydın görürdü. Pərvin bu gün yenə Elmargildə qalmışdı. Halbuki o Pərvini tanıyan gündən Pərvin təsadüf hallarda qalmışdı evdən kənar yerdə. Amma Pərvin heç bir problem olmadığını deyirdi ona. Dünya buna inanmasada Pərvinin üstünə getmirdi.
Pərvin söhbətdən qaçmaq üçün : "Darıxdım."-yazdı mesajda. Və Dünyanın cavab verməsini gözləmədən zəng etdi.
Dünya: Alo.
Pərvin: Birdən sənin üçün darıxdım.
Dünya sadəcə gülümsündü
Pərvin: Deyirəm darıxdım. Danış səsini eşidimda.
Dünya: Nə danışım?