rda kilid var.? İndiki vaxtda özdə.
Daniel: bu ev mənə ulu babamdan qalıb o zamanda bu evi belə tərzdə tikiblər. mən də əşyaların bəzilərində dəyişiklik etsəm də başqa heç nə etməmişəm. İndi isə uşaqlıqdan bu günüünə qədər yaşadığın hər şeyi danış. Bunları bilməliyəm ki sənə kömək edim.
Səbinə : əslində 7 yaşımdan əvvəli xatırlamıram. 7 yaşımda atamı itirmişəm və anamdan eşitdiyim qədər də bu mənə çox təsir edib...... Və nəhayət sən məni bura gətirdin.
Daniel: əslində məncə hər şeyi 7 yaşında axtarmaq lazımdı. Heyif ki sən heç nə xatırlamırsan, amma mən çalışıb səni 7 yaşına geri götürəcəm.
Səbinə: bunun mənə kömək edəcəyinə inanırsınız, Səbinə bu sözləri deyərkən balaca pişik balalarının şirin məsum baxışı ilə baxırdı Danielə. Sanki inanırdı həqiqətən ona kömək edən şəxsin yanında olmasına.
Daniel o maviş gözləri və mirvari tək parıldayan o dişləri ilə gülümsəmiş Səbinəni əmin etmişdi.
Daniel: əmin ol alınacaq. Amma tək bir şeyi öyrənməliyəm.
Səbinə: nəyi?
Daniel: atanın öldüyünə əminsən.
Səbinə: əlbəttə əminəm.
Daniel: atanın qəbrin ziyarət edək onda.
Səbinə: amma mən qəbirstanlığı tanımıram.
Daniel: bu necə ola bilər axı.
Səbinə atamın ölmə səbəbi qəza keçirməyimiz idi. Mən günlərcə koma da qalmışam və həkimlər məni günlərcə aylarca xəstəxanada saxladılar. Heç nə xatırlamırdım. Ayılandan sonra hər şeyi öyrənsəm də məni onun qəbrini ziyarət edə bilmədim. Çünki anam heç vaxt atamın məzarının yerini mənə söyləmədi. Hələ də öyrənməyə çalışsam da anam yerini demir.
Daniel: səncə anan bunu etməkdə haqlıdımı.?
Səbinə : anam sadəcə 7 yaşımda keçirdiyim qəzanı xatırlamağımdan qorxur. Bu mənim üçün ağır olacağını düşünür.
Daniel: amma məncə sən hər şeyi unutmaq istədiyin üçün unutmusan. Hardasa bir yerlərdə hər şeyi xatırlayırsan amma üzləşməyi bacarmırsan, sən bunu bacarmalısan, yoxsa həyatın boyu bunun əzabın çekəcəksən.
Səbinə: səncə mən bunu bacararam, üzləşə bilərm.
Daniel: məncə sən güclü qızsan. Amma burda bir məqamıda gözdən