təhdid edərcəsinə sinəsinə vurdum.
J:Səkkiz aydır hardaydın sən?Mən bu uşağı bətnimdə hamıya inad böyüdəndə..
Dodaqlarım əsə-əsə barmağımı israrla daha sərt vurmağa başladım.
J:Fahişə damğası yeyəndə..de,sən hardaydın?
Artıq göz yaşlarımı saxlaya bilməmişdim,amma bu gözyaşları acizlikdən deyildi..
J:İllər boyu nifrət elədiyim adama sənə görə ata deyəndə..ayaqlarına düşüb yalvaranda..Riyad, axı hardaydın?!
Geri çəkilərək göz yaşlarımı sildim və qəzəbli baxışlarından əsər-əlamət qalmamış adama baxmağa başladım.
J:Sənə görə aylardır tamam yad kişi ilə bir evdəyəm..amma hər şeyə rəğmən məni aldatmış adama
Bir addım önə gələrək onu işarə elədim.
J:Sənə!Xəyanət eləmədim..bilirsən,amma gərək edərdim,mən də sənin kimi həyatıma davam edərdim!
Qapının döyülməsi ilə ikimizin də səsi kəsildi. Riyad yenidən ciddi sima alaraq mənə tərəf çevrildi.Mən də göz yaşlarımı silərək qapını açdım.Vahid məni görəcək gülümsəyərək dilləmdi.
V:Yatmadığına sevindim,telefonum burda qalıb.
Bu zaman gözlərini məndən çəkməyən Vahid qaşlarını çatdı.
V:Sən ağlamısan?!Nə olub?
Heç nə demədən alt dodağımı dişlədim.Aylardır lənətlər yağdırdığın adam burdadı və səni görsə qırğın qopacaq.Vahidin içəri keçmək istədiyini görüb qapını azca bağlayaraq uyğun olmadığımı jest etsəm də növbəti saniyə Riyadın məni səsləməsi ilə bədənimdə qanım dondu.Vahid anlaşılmaz bir ifadə ilə mənə baxırdı ki,anidən qapını itəliyərək içəri keçdi.Elə bu anda da Riyaf dəhlizdə göründü.Necə oldu,hansı tezliklə oldu bilmirəm amma Vahid Riyadın yaxasından tutaraq ona kəllə vurdu.Gözlərim həlqəsindən çıxacaq qədər bərəlmişdi.Bir-birilərinə yumruqlar vuraraq yerdə vuruşurdular.
J:Riyad!
Onlara tərəf gələrək Riyadı Vahidin üstündən durğuzmağa çalışdım.
J:Dayanın!
Heç birinə gücüm çatmırdı.Vahid üstə keçdikdə Vahidin çiynindən dartaraq onu aralamağa çalışdım.
V:Alçaq!Jalə indi yadına düşdü?!
J:Vahid,yalvarıram dayanın!
Bu an üstə keçən Riyad yumruğunu qaldırıb Vahidi vurmaq istəyəndə əlindən tutaraq nəhayət onu