izlədim.
R:Gözlərin mənim gözlərimə oxşayır,amma dodaqların,burnun anankıdır.
Acı ilə gülümsəyərək onun yanına əyləşdim.
J:Riyad,gəl üzünü silim,qaşın partlayıb.
Riyad üzünü Leyladan çəkərək qəzəblə mənə baxdı.
R:Lazım deyil,özüm edərəm.
Leylaya tərəf çevrilərək yenidən ona gülümsədi və mənə uzadaraq dedi.
R:İndi alacam səndən.
Güzgü qarşısına keçərək ilk öncə üz-gözünü sildi.Bəzən dodaqlarını bir-birinə sıxması da bunun onu necə incitdiyinin sübutu idi.Pambığı qaba ataraq güzgüdən mənə baxmağa başladı.Qara köynəyinin düymələrini açaraq hələ də güzgüdən məni izləyirdi,etiraf etməliyəm ki,mən də gözümü ondan çəkə bilmirdim.Qara köynəyini soyuraraq əsəbdən gərilmiş əzələlərini azad buraxdı və yanıma əyləşərək Leylanı məndən aldı.Leylanı qucağına alanda Riyad ecazkar bir mənzərə izləyirmiş kimi olurdu.Kobud barmaqlarını onun zərif üzündə gəzdirərək uşaqca gülümsəyir və balaca barmaqlarını öpürdü. Mən də yatağın bir ucunda oturaraq onları izləyirdim.Bu səhnəni beynimdə o qədər canlandırmışdım ki,amma heç bu qədər gözəl alınmamışdı..Riyadı anlamırdım,hələ də mənə açıqlama verməmişdi.Ən əsası isə özünü heç nə anlamırmış kimi aparırdı. Riyad Leylanı yatağa qoyaraq özü də onun yanında uzandı və dirsəyinə yaslanaraq gülümsədi.
R:Əvvəllər sənə baxanda hər şeyi unudurdum.
Birdən üzüna mənə çevrilərək soyuq ifadəylə məni süzdü.
R:İndi səndən zəhləm gedir.
Mən də ona qarşılıq olaraq gözlərimi süzdüm.Mənim də səndən zəhləm gedir,oldu?!
R:Ürəyində nə deyirsən?!
J:Sən xəstəsən.
Ayağa qalxaraq Riyadla Leylanı otaqda tək qoydum.Otağı səliqəyə salsam,yaxşı olardı.

Fransa.Paris.00:50.
Zivər xanım Leylanı dizinə yatıraraq qaranlıq otaqdan sayrışan ulduzları izləyirdi.Az öncə Təmruzun ona verdiyi xəbər onu sarsmışdı.Riyad axı necə Azərbaycana,o Jalənin yanına gedə bilmişdi?!Bacısı burda körpəsini yenicə itirərkən o..onun belə olduğundan şübhə duyduğu o körpəni görməyə necə gedə bilmişdi.Dərindən nəfəs alaraq Leylaya baxdı.
L:Riyad hara getdi?
Zivər xanım istehza