z Məlikov.1990-cı il təvəllüd,27 yaşı var.
Aydan:- Gəlinin adı Şirin soyadı Səfərova. 1996- cı il təvəllüd,21 yaşı keçən ay tamam olub.
Atəş diqqətlə cəsədlərə baxır,Aytacla Hüseyn də yaxınlaşır.
Atəş:- Bədənlərinə heç bir zərbə vurulmayıb,qan yoxdur. Bəs necə öldürüldü bunlar?
Aytac:- Həqiqətən ya,sanki adamlar öz əcəlləri ilə ölüb. Heç bir iz yoxdur.
Atəş:- Morqa aparın,qeyri-adi cinayətdi bu.
- Bəlkə də həqiqətən əcəlləri ilə ölüblər?
Aydan:- Olarmı elə şey? İkisi də birdənmi?
Hüseyn:- Allahın işini bilmək olmaz.
Atəş:- Tamam,hadisələri əvvəldən bir də bu reatoranın müdirindən öyrənək.
Aydan:- Restoranın müdirəsi Damla Səfərovadır. 24 yaşı var.
Atəş diqqətlə ona baxır.
Aydan:- Düşündüyünüz şey doğrudur komissarım,Şirin Səfərovanın doğma bacısının restoranıdır...

Damla göz yaşları içində gələn inspektorlara baxır.
Atəş:- Özünüzü ələ alsanız deyin,başlayaq.
Damla:- Yaxşıyam mən. Danış...a... bilərəm.
- Ağlamayın,bacınızın və həyat yoldaşının- yəni az qala olacaq həyat yoldaşının qatillərinin tapılmasında bizə kömək edin.
- Nə soruşacaqsız?
- Cinayətdən qabaq nə oldu?
- İşıqlar söndü. Bizdə heç vaxt belə olmur. Necə söndü,anlamadım.
- Sonra?
- 3-4 dəqiqə sönülü qaldı. Sonra isə işıqlar yananda ikisini də ölü gördük. Kim öldürüb bilmədik.
Aytac:- Bəs işıqlar yanandan sonra tanımadığınız birinə rast gəldiniz?
- Yox. Toyda elə həmin adamlar var idi.
Aydan:- İşıqlar sönəndən sonra 3-4 dəqiqə ərzində nə oldu? Xatırlayırsız?
- Hamı təlaşlı idi. Mən də. İşçilərimdən biri qaça-qaça gəldi,xəbər verdi ki,indi işıqlar yanacaq.
Atəş:- İşıq sönən kimi?
- Demək olar ki hə.
- Adı nədir o işçinin?
- Cəmil. Cəmil Kazımov.
- Dərhal çağırın,gəlsin.
- Niyə?
- Damla xanım,siz çağırın.
Damla heç nə demədən çıxdı.
Aytac:- Mən də anlamadım,niyə çağırırsan?
Atəş:- Kamera görüntülərinə baxaq. Əgər haqlıyamsa,onda qatili tapmışam.
Kamera görüntülərinə baxırlar.Saat 22:00. İşıqlar sönür. Və dərhal kimsə içəri gəlir,amma qaranlıqdan üzü