əyləşdim.Göz yaşları içində Leylama baxırdım,canımdan bir parçama..
J:Leylam,o burdadı.
O qədər qısıq və çarəsiz səslə pıçıldamışdım ki,Leyla sanki anlayaraq sakitləşmiş və o boz parlaq gözlərini bir an olsun məndən çəkməmişdi.Qucağımda Leylanı yatızdıraraq çarpayıda oturmuşdum.Fikrim yan otaqda oturmuş bəlanın yanında idi.O qədər vaxtdan sonra..gəlib və məndən uşağını soruşur?Bəs bu ər nə məsələdə idi?Olmuya Vahidə səslənməyimi səhv anlamışdı?Bu qarışıq fikirlərə qapılarkən çarpayıya çökən ağırlığı hiss edəcək diksinərək geri çevrildim.Riyad çarpayının əks tərəfindən mənə yaxınlaşaraq süd içərək yatmaq bilməyən qızına baxdı.Dodaqları əsirdi..Çiynimdən bir cüt göz digər bir cüt gözə zillənmişdi.Yana əyilərək sakitcə pıçıldadım.
J:Çəkil o yana,yatızdırmalıyam.
Riyad isə məni qətiyyən eşitmirdi.Başını arxadan çiynimə qoyaraq qızıma baxırdı.Çiynimdəki nəmliyi hiss edəcək Riyada tərəf çevrildim.Onun ağladığına inana bilmirdim..
R:O çox gözəldir.
Leyla yemək yeyə-yeyə artıq yatmışdı.Onu yenidən beşiyə qoyaraq otaqdan çıxmaq üçün yola qoyulsam da hələ də beşiyin yanında diz çökərək Leylanı izləyən Riyada görəcək ayaq saxladım və sakitcə onu səslədim,çünki görüləcək hesabımız vardı!

RATATUY...Yazar: JR