.

Pəvrin: Dünyam- deyib alnından öpdü: Mən səni buraxıb getmirəm.- Əlini Dünyanın ürəyinin üstünə qoyub: Bax mən həmişə burda olacam
Dünya onu möhkəm qucaqladı: Səni sevirəm. Səni çox sevirəm.

Pərvin: Məndə. -deyib Dünyadan uzaqlaşıb otağın qapısına doğru getməyə başladı.

Dünya: Pərvin getmə. Nə olar getmə. Mən səni sevirəm. Buraxma məni yalvarıram Pərvin nə olar.- nə qədər onun arxasınca getmək istəsədə yeriyə bilmirdi.

Pərvin geriyə dönüb: Unutma mən sənin hər zaman yanındayam. Səni sevirəm, mənim dünyam.- deyib gözdən itdi. Dünya inana bilmirdi. Pərvin yenə getmişdi.

Aysu: Dünya oyan! Dünya!

Dünya: Pəəəərviinn! - deyib yataqda dikəldi.

Aysu: Keçdi bacı qurban yuxuydu. Keçdi.

Dünya ağlayaraq: Kaş keçməyəydi bacı. Kaş keçməyəydi.
Biraz ağladıqdan sonra: Yox, yuxu deyildi. Mən axı onu hiss etdim. Qucaqladım, öpdüm. Nəfəsini hiss etdim. Bu yuxu ola bilməz. O burdaydı. - deyib yataqdan qalxdı: Hara getdi? Görmədiz siz? O buralardadı.

Aysu: Dünya qurban olum səssiz ol. Mamagil oyanacaq.

Damla: Dünüş nə olar etmə gəl otur burda. Nə olar.

Dünya: Yuxu deyildi axı.- Əlləri ilə dodaqlarına toxunub: Öpdü məni. Aysu qucaqladı məni. Saçlarıma sığal çəkdi. Bu yuxu ola bilməz axı!-yenə ağlayırdı. Aysu Dünyanı qucaqlayıb sakitləşdirməyə çalışırdı. Bir müddət səssizlikdən sonra: Yuxu idi hə? O birdə gəlməyəcək. Bilirəm artıq. Gəlməyəcək daha o.

31 dekabr.....
Dünyanın səhər oyanan kimi ilk ağlına gələn Pərvinlə keçirdiyi ilk yeni il oldu. Ilk dəfə o gecə Pərvinə sığınmışdı. Ilk dəfə o gecə Pərvinin istiliyini duymuşdu. Axşam doğru dürüst yuxu yata bilməmişdi. Sanki 5 dəqiqəlikdə olsa Pərvin həqiqətən gəlmişdi. Ağlında Pərvinin sözləri dolanırdı: " Mənim Dünyam güclüdü. Və o bilirki o hər üzüldüyündə məndə üzülürəm. O hər incidiyində məndə inciyirəm. "
Aysu isə yenədə dünən gecə baş verənləri deməmişdi nə anasına nədə atasına. Onlar üçündə qorxurdu. Buna görə Damla ilə gizləmək qərarı almışdılar. Bu gün Damlada evdə idi. Birlikdə